Hoofdklassehockey

De reacties die op deze site worden geplaatst lees ik altijd met veel interesse. Ik vind het leuk om te lezen wat de kijk is van mensen op actuele zaken. Deze keer voel ik me geroepen om een keer mijn kijk op een paar zaken te geven.

Buitenlandse spelers:
Het is een trend bij clubs geworden om buitenlandse spelers aan te trekken. Naar mijn mening wordt er door veel clubs op de verkeerde manier ‘gescout’. Clubs denken dat als ze een buitenlandse speler halen die international (soms niet eens een international) is bij hun land direct een meerwaarde is voor het team. Bij internationals van A-landen als Australie en Duitsland of topspelers van B-landen als Spanje, Engeland en eventueel Belgie (land in opkomst) kan ik me dat voorstellen. Echter worden er nu door clubs teveel internationals gehaald van C-landen of zelfs spelers die niet eens international zijn bij hun eigen land. Als je naar het niveau in de Hoofdklasse kijkt zie je dat zulke spelers vaak helemaal niets toevoegen aan een team of aan het sterker maken van de competitie en naar mijn mening dus weggegooid geld zijn. Wat ik helemaal niet begrijp is het volgende: stel dat een club een buitenlandse speler haald, het blijkt dat hij vervolgens geen toegevoegde waarde heeft en krijg geen nieuw contract, hoe kan het dan in godsnaam dat deze speler toch weer bij een andere club in de hoofdklasse aan de bak komt?? Enige conclusie die ik hieraan kan verbinden is dat de nieuwe club van deze speler totaal niet naar de prestaties van de desbetreffende speler van afgelopen seizoen heeft gekeken en dat deze speler puur op basis is gehaald omdat hij ‘international’ is en dus wel van toegevoegde waarde voor het team kan zijn. Uit respect zal ik geen namen van zulke spelers noemen, maar er zijn genoeg voorbeelden hiervan.

Nederlandse talenten:
Het ‘scout-gedrag’ door clus zoals bovenstaand is beschreven gaan natuurlijk ten koste van de Nederlandse talenten die wij hebben. Matige buitenlandse spelers ‘pakken’ de belangrijke minuten af die talenten juist nodig hebben om zich te kunnen ontwikkelen. Wat goed is komt snel en zal hier minder last van hebben, maar wat minder goed is heeft juist meer tijd nodig om zich te ontwikkelen. Voor de totaliteit van het niveau van Nederlandse spelers is het juist belangrijk dat hier aandacht aan besteed wordt (hier kom ik zo op terug als het over het Nederlands Elftal gaat). Echter is het niet alleen de ‘schuld’ van buitenlandse spelers dat er meer talenten verdwijnen uit de Hoofdklasse. Naar mijn mening is het tegenwoordig een trend dat talenten zichzelf ook niet eens meer de tijd geven om zich echt te ontwikkelen. De stap van jeugd-hockey naar senioren-hockey wordt onderschat. Waar in de jeugd tegen leeftijdsgenoten wordt gespeeld is bij de senioren geen sprake van. Het spel bij de senioren is veel fysieker en sneller. Het ene talent pakt dit sneller op dan het andere talent, maar ze moeten zichzelf de tijd geven om hieraan te wennen en niet denken dat ze meteen zonder moeite kunnen doorstromen. Talenten kiezen liever voor de makkelijke weg en gaan met alle respect in de Overgangsklasse spelen. Hier komen ze uiteraard aan spelen toe, maar echt beter word je als speler in de Hoofdklasse. In de afgelopen jaren zijn allen Laren en Kampong uit de Overgangsklasse gepromoveerd om er vervolgens daarna in te blijven de rest is meteen weer gedegradeerd, dit geeft wel aan het verschil tussen een top-overgangsklasseteam en de Hoofdklasse clubs groot is. Naar mijn mening heeft een talent, mits hij Hoofdklassepotentie heeft, na het jeugdhockey maximaal 2 jaar nodig om zich te ontwikkelen tot een (volwaardige)Hoofdklasse speler die aan veel minuten spelen toekomt. Mocht hij zich in die tijd toch onvoldoende hebben ontwikkeld dan kan hij altijd nog naar de Overgangsklasse gaan om daar wel aan veel spelen toe te komen.

Nederlands elftal:
Je kan dit aspect splitsen in 2 delen, de lange termijn na de Olympische Spelen en de korte termijn voor de Olympische Spelen. Ik richt me hierbij alleen op de mannen, aangezien de situatie bij de vrouwen totaal anders is. Naar mijn mening zijn hiervoor veel redenen, maar ook de achtergrond is totaal anders, dus daarom een hele andere discussie.

De keuze uit spelers bij de mannen is te beperkt. De totaliteit van het niveau van Nederlandse spelers in de competitie is op dit moment te laag (reden: zie de al beschreven punten) met als gevolg, met alle respect voor het huidige Nederlands elftal, dat wij op dit moment geen geen A-land meer zoals Australie en Duitsland dat wel zijn. Het is naar mijn mening daarom noodzakelijk om het traject dat onder Paul van Ass is ingezet en vervolgens totaal niet is afgemaakt na de olympische spelen weer op te zetten en deze keer wel een vervolg te geven. Het Nederland 40-principe is namelijk gebasseerd op de manier hoe Australie en Duitsland dat ook doen, zij trainen in grote groepen. Spelers blijven hongerig, als ze niet presteren is er wel iemand anders die dat wel doet. Daarnaast verklein je op deze manier het verschil tussen de grote groep spelers waarmee de bondscoach werkt en vergroot je dus het aantal te kiezen spelers die de bondscoach meeneemt naar een toernooi. Gevolgen: de gevolgen, simpel gezegt, zijn denk ik dat het niveau van alle Nederlandse selectie spelers omhoog gaat, dit nemen ze mee naar hun club waar er dus weer andere spelers en talenten zijn die zich aan hun niveau kunnen optrekken, wat dus het totale niveau van de Nederlands spelers in de competitie verhoogt. Als clubs dit inzien zullen ze ook niet snel voor matige buitenlandse spelers kiezen.

Voor de Olympische Spelen is het niet zinvol om aan het Nederland 40-principe een vervolg te geven, het is nu te kort tijd om het verschil tussen de selectie en de rest (zo noem ik het maar) te verkleinen. De tijd is hiervoor te kort, je ziet het ook terug in de selectie van
de Champions Trophy, jongens als Looijen en Van der Linden zijn niet voor niks niet meegenomen en op de EK-selectie na is alleen Kemperman niet meegenomen. Ik kan je daarom op een briefje meegeven dat de Olympische selectie uit spelers van de Champions Trophy + Kemperman bestaat. We hoeven geen nieuwe verrassingen te verwachten. Op basis van de afgelopen jaren is het niet realistisch te verwachten dat ze als grote kanshebber naar de Spelen gaan, echter hoop ik dat de ze dat zelf ook beseffen, want er is nog een hoop werk aan de winkel.

Algehele conclusie:
Het is aan clubs, talenten en de (nieuwe) bondscoach om verandering aan te brengen in de trends van de afgelopen jaren. Clubs moeten voordat ze buitenlandse spelers contracteren beter op de hoogte moet zijn van de werkelijke capaciteiten en de beoogde toegevoegde waarde van een speler, en hun keuze niet baseren op het intanational-zijn van een speler. Talenten krijgen hierdoor betere/meer kans om zich te ontwikkelen, maar zij moeten zichzelf ook meer de tijd geven om zich te kunnen ontwikkelen tot een hoofdklasse speler. Het Nederlands elftal moet na de Spelen hun selectie blijvend vergroten, zodat de keuze uit spelers groter is en de spelers hongerig blijven omdat ze minder zeker zijn van hun plek in het elftal.