Heren & Dames Interviews
Jonas van ‘t Hek:”Finale was niet moeilijk om te fluiten” 2 reactie(s)
De leiding van de EK mannenfinale zaalhockey in Leipzig , tussen Duitsland en Tjechië, was in handen van een Poolse en de Nederlander Jonas van ’t Hek. De finale verliep vlekkeloos voor de scheidsrechters. Wat deed deze ervaring met van ’t Hek ?
Van ’t Hek:”Waanzinnig om in Duitsland, het zaalhockey mekka, het hoogtepunt van het toernooi te fluiten. Met 5000 mensen in het publiek, de sfeer en de entourage is het niet moeilijk je op te laden. Ik was niet nerveus maar meer trots en voelde een gezonde wedstrijdspanning. Het was ook geen moeilijke wedstrijd om te fluiten want er werd vooral schaakhockey gespeeld. Mijn Poolse collega en ik hebben dan ook geen gele kaarten gegeven of andere beslissingen moeten nemen.”
Jonas, was het niet vreemd dat jij als Nederlander ,uit een land met minder zaalhockeycultuur,voor deze finale werd aangewezen?
Je wordt geselecteerd naar aanleiding van je prestaties tijdens een toernooi. Blijkbaar waren die goed. Nederland heeft natuurlijk wel een hockeycultuur en zijn spelers en scheidsrechters op goed niveau. Ook speelde het een rol dat Nederland niet in de finale stond. Want het is niet zo zoals bij ijshockey dat je als scheidsrechter je eigen land mag fluiten.
Heb je nog contact met het Nederlandse spelerskamp gehad tijdens je verblijf?
Ik kwam ze tegen in het hotel bij het ontbijt en ´s-avonds. Ze feliciteerden me met het halen van de finale.
Is zaalhockey fluiten een manier voor scheidsrechters om de winterstop door te komen?
Nee, zaalhockey is voor elke scheidsrechter om zich te ontwikkelen. Je moet door het snelle spel ook sneller beslissingen nemen. Echt een prima manier om nog een betere scheidsrechter te worden. Ik raad het iedereen aan. Daarnaast kom ik de winterstop ook door met een volgende buitenlandse trip. In februari vlieg ik naar Perth(Australië) om een drielandentoernooi te fluiten waar ook Oranje onder leiding van Paul van Ass aan meedoet.
Claire Verhage: “Deze teleurstelling maakt me sterker” 2 reactie(s)
Ze komt net vanuit Papendal de brasserie in Bilthoven binnengelopen. Koffertje bij zich want maandag vertrekt ze weer. Londen is de bestemming voor deze week. Mentaal aangeslagen maar in staat om weer op te staan. “Je leeft hockey en niets anders. Je gaat dieper dan dat je ooit gegaan bent en dan is niet meegaan naar de Champions Trophy is een grote klap. Het is me inmiddels duidelijk waar het aan ligt en daarin neem ik mijn verantwoordelijkheid. Ben niet teleurgesteld in mezelf.”
Maandag, dinsdag en woensdag diep in je kunnen gaan en dan donderdag en vrijdag op de club een voortrekkersrol nemen tijdens trainingen, op zaterdag rusten en dan op zondag spelen.” Ik ben goed genoeg voor Oranje en kom hier sterker uit.Kies voor een andere aanpak voor mezelf. Het is echt een leermoment voor me. Als je zegt dat ik iets niet kan dan kan je het krijgen. Toen Max me belde met de mededeling dat ik niet meeging naar Rosario knapte er iets bij me. Daarna belde ik hysterisch mijn coach bij SCHC, Janneke Schopman, om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Nu draag ik het nog bij me. Ik verkeer in tweestrijd. Op Papendal had ik een knoop in mijn maag en vroeg ik me af wat ik er deed. Als straks de Champions Trophy van start gaat ga ik wel kijken. Ik zal blij zijn als voorbij is en de focus weer op de Spelen ligt. We gaan in maart weer naar Papendal en dan sluit ik de boel af en ga ik verder. Sterker en bewuster, concludeerde Verhage.”
‘Ik geloof heilig dat er winst uit te behalen valt’
Foto © Hans Bakema
Mental coach Femke Lobach is begonnen aan haar tweede seizoen bij de hockeymannen van Pinoké, en doet dat met veel passie en overgave. Iedere dinsdag en/of donderdag is zij zowel voor als na de trainingen aanwezig en staat zij iedere wedstrijd langs de kant om de spelers, en uiteindelijk het team, beter te maken. Psychisch, want winst of verlies is voor een groot deel mentaal volgens Lobach.
Lobach (op de foto vierde van links) werkt met de zogeheten Myers Briggs Type Indicator, een instrument waarmee meer duidelijkheid wordt verschaft over de persoonlijkheid van de hockeymannen. Elke speler krijgt aan de hand van de test een kleur (rood, groen, blauw of paars) toegewezen. “Zo krijgen we een inzicht hoe we het beste met de mannen om kunnen gaan,” vertelt de mental coach. “We spreken spelers met rood bijvoorbeeld anders aan dan spelers met groen.”
Maar de moeder van twee zoons doet meer dan alleen een test afnemen. “Ik heb één-op-één gesprekken met elke speler binnen de selectie. Hierin komt bijvoorbeeld aan bod waarom een spits tijdens een wedstrijd vaak kansen mist, of waarom iemand veel uitglijdt. Ik pols dan of het mentaal of technisch is. Als het in het hoofd zit, dan begint er een denkproces, we pluizen uit waar het vandaan komt. Daarna geef ik hem oefeningen of adviezen. Het is dan aan de speler of hij er iets mee doet.”
De gesprekken vloeien vaak voort uit de wedstrijden. “Op zondag observeer ik de spelers vanaf de kant. Als iemand mij na afloop vraagt hoe ik de wedstrijd vond, kan ik daar meestal geen antwoord op geven,” lacht de 47-jarige Lobach. “Ik ben dan helemaal gefocust op de individuen. Ik let op bijvoorbeeld de communicatie in het veld, de lichaamstaal van de spelers en hoe zij in hun vel zitten. Soms vallen mij ook dingen op, zoals het veel uitglijden van een speler.”
Afgelopen zondag stond de topper tegen Amsterdam op het programma. Op de vraag of zij dan extra aandacht schenkt aan het duel, antwoordt ze stellig: “Nee, het is de kunst om dat juist géén aandacht te geven. Hoe belangrijker de wedstrijd, des te minder ik eigenlijk zeg. Anders bouw ik een enorme lading op die verkeerd kan uitvallen.
Op de speeldagen zeg ik sowieso niets meer,” vervolgt Lobach. “Dat is hun proces, iets tussen de coach en de spelers. Ik denk dat ik het teamproces zelfs zou verstoren. Ze moeten niet afhankelijk zijn van mij. Uiteraard mogen zij naar mij toekomen, maar anders doe ik niets.”
Voor zover Lobach weet is Pinoké de enige Hoofdklasse-club die een mental coach onder de arm heeft genomen. “Er wordt bijna nooit over gesproken. Of het een taboe is? Toch nog wel. Maar ik denk dat coaches er juist veel baat bij hebben, omdat communicatie nu eenmaal het moeilijkste is wat er is. Ik geloof er heilig in dat er winst uit te behalen valt, mits de technische staf op dezelfde manier werkt.”
Wil je meer weten over de werkzaamheden van Femke, bekijk dan haar website www.femkelobach.nl.
Nam-Yong Lee: “Er zijn hier zoveel mooie meisjes!”
Na Matheson (Australië), Madsen, Reid-Ross (beide Zuid-Afrika) en Seo (Zuid-Korea) was het nu de beurt aan Koreaan Nam-Yong Lee om zijn hebben en houden te pakken en neer te strijken bij het Amsterdamse Pinoké. Weliswaar miste de middenvelder de eerste helft van het seizoen door verplichtingen met het nationale team van Zuid-Korea, maar inmiddels is de 27-jarige Lee alweer twee wedstrijden te bewonderen op de Nederlandse velden. Natuurlijk een grote overgang, maar echt veel aanpassingsproblemen heeft de international nog niet ondervonden bij de Steekneuzen.
Foto © Ben Haeck – www.hockeyfotografie.nl
“De manier van hockeyen (tactiek e.d.) en het niveau zijn in Zuid-Korea hetzelfde als in Nederland. Ik hoef er dus niet echt aan te wennen. Wel worden hier veel meer wedstrijden gespeeld. In Zuid-Korea zijn er namelijk niet zoveel hockeyclubs, waardoor we van maart tot en met oktober de competitie uitspelen. Wij trainen in die periode 20 dagen in de maand en spelen de overige 10 dagen 2 tot 3 wedstrijden.”
Hoewel Lee aangeeft dat de wijze van spelen in zijn land hetzelfde is als in Nederland, is de mentaliteit in Zuid-Korea toch wel een wereld van verschil. “In mijn land wordt hockey gezien als een echt serieuze baan. Ik had daardoor nauwelijks tijd voor andere dingen, maar hier is dat anders. In Nederland biedt het hockey veel meer vrije tijd er omheen en dat vind ik heel fijn.”
Dat de goedlachse Koreaan het naar zijn zin heeft in Amsterdam maakt hij meteen duidelijk: “Er zijn hier zoveel mooie meisjes, haha! Maar ik voel me goed hier in Amsterdam. Ik ben er al een keer of acht geweest voor interlands, dus helemaal nieuw is het niet voor me, maar dit is wel de eerste keer dat ik in de Nederlandse competitie speel. Mijn teamgenoten vangen mij erg goed op door me bijvoorbeeld uit te nodigen bij hen thuis of om mee op stap te gaan. Ook binnen het veld zijn ze erg behulpzaam.”
Niet alleen Lee is zeer te spreken over zijn komst, ook zijn teamgenoten zijn blij dat de nummer 17 zich bij de groep heeft aangesloten. “Met alle ballen die die jongen op zijn stick krijgt, doet hij iets goeds. Het is echt ongelooflijk,” vertelt Daan van der Wilk na afloop van de gewonnen wedstrijd tegen HDM. Hij is ook echt te grappig.” Maar ook coach Giles Bonnet heeft niets dan goede woorden over voor de Koreaan: “Hij is een sterke middenvelder en ik verwacht dat hij een verschil zal gaan maken in de tweede helft van het seizoen.” En dat bleek meteen in de wedstrijd tegen HDM; Lee gaf een assist en creëerde een tweetal corners waar ook een doelpunt uitkwam.
Lee woont nu bijna een maand samen in een appartement in hartje Amsterdam met zijn vriend en land- en teamgenoot Seo (foto links), die Pinoké overigens tipte om Lee naar Amsterdam te halen, en Seo´s vriendin Han (foto rechts), die bij Pinoké Dames 1 speelt. “Ik heb het erg naar mijn zin. Het is wel ongelooflijk koud hier, dus we zetten de verwarming iedere dag op 24 graden.”
Hoewel heel Nederland bij de eerste zonnestraaltjes van het jaar meteen de lentekriebels krijgt en massaal de terrasjes opzoekt, verschuilt Lee zich vooralsnog het liefst in zijn 24 graden warme appartementje. Gelukkig voor hem zal het vanaf nu alleen maar warmer worden in Nederland, en kan de vrolijke Lee echt optimaal gaan genieten van het hockeyen en leven in Amsterdam.
Den Bosch-spits Bas Campbell wordt voorspeller 1 reactie(s)
Zoals jullie gewend zijn publiceert Hoofdklassehockey.nl iedere week een voorbeschouwing over de Hoofdklassewedstrijden voor dat weekend. Maar nu de tweede seizoenshelft volgende week weer officieel gaat beginnen kondigt de redactie een nieuwe vorm van voorbeschouwingen aan. In plaats van de gebruikelijke verhaaltjes zullen er vanaf volgende week heuse voorspellingen nauwkeurig uit een mouw geschud worden. En niet zomaar een mouw! Nee, de mouw van Den Bosch-spits Bas Campbell. Bas gaat alle wedstrijden uit de Hoofd- en Overgangsklasse een uitslag geven op basis van de statistieken, belletjes met coaches, managers en spelers en natuurlijk een goede dosis geluk en inzicht. Wij willen daarom onze nieuwe voorspeller graag even aan jullie voorstellen.
Foto © Tilburg Hockey
Kan je de lezers iets over jezelf vertellen?
Natuurlijk. Ik ben dus Bas Campbell en ik speel in de voorhoede bij Den Bosch Heren 1. Hier hockey ik al mijn hele leven en sinds zeven jaar speel ik in het eerste. Ik woon nu bijna vijf jaar in Den Bosch met een paar teamgenootjes en ik heb het er heel erg naar mijn zin. Voorheen kwam ik uit voor Nederlands B, Nederlands A, Jong Oranje en het Nederlands zaalteam. Mijn zus Emily hockeyt ook in de Hoofdklasse, maar dan bij Hurley.
Hoe lang schrijf je al voor Hoofdklassehockey.nl?
Ik schrijf nu sinds een half jaar met veel plezier de voorbeschouwingen van de Hoofdklasse voor zowel de dames als voor de heren.
Hoe ben je bij Hoofdklassehockey.nl terecht gekomen?
Via mijn zus Emily ben ik in contact gekomen met de redactie van de site. Zij schreef namelijk de voorbije tijd de vooruitblikken van de Overgangsklasse. Daar stopt ze overigens mee vanwege een nieuwe baan en daarom neem ik haar taak over.
Waarom wil je graag de voorspellingen op Hoofdklassehockey.nl schrijven?
Omdat ik er van iedereen de meeste kijk op heb natuurlijk, haha!
Heb je journalistieke ambities?
Ik ga de komende tijd pas echt aan de slag voor de site. Laat ik eerst daar maar mee beginnen en wie weet, als het bevalt, dat ik in de schrijvende journalistiek verder ga.
Voorspellingen doen blijft natuurlijk een risico. Wat als je er nou helemaal naast zit?
Als ik er helemaal naast zit moet ik eens goed bij mezelf te rade gaan, haha. Maar ja, verrassingen maken de sport leuk en het zou niet spannend zijn als ik alles goed zou voorspellen.
Laten we dan nu meteen een voorspelling doen. Hoe voorspel je dat jij de voorspellingen gaat doen?
Ik voorspel dat ik de voorspellingen nagenoeg foutloos ga doen. Ik zal alle statistieken die eventueel van belang kunnen zijn erbij pakken en aan de hand daarvan een voorspelling doen. Ik ben er van overtuigd dat het op die manier onmogelijk fout kan gaan.
Niet te veel Den Bosch en Hurley op winst voorspellen, hè?
Nee, ik zou niet durven! Ik zal zo neutraal mogelijk zijn. Het is ook niet nodig, want ik kan mijn eigen uitslag toch niet beïnvloeden.
Bas zijn voorspellingen zijn vanaf volgende week iedere donderdag te lezen op Hoofdklassehockey.nl!
Voordaan kampt met concentratieverlies 1 reactie(s)
Promovendus Voordaan maakt dit weekend een goede indruk. Gisteren speelde de promovendus nog gelijk tegen de finalist van vorig jaar Rotterdam, en zondagmiddag wisten de Bilthovenaren hun eerste wedstrijd van de dag tegen favoriet HDM het de Hagenezen tot kort voor het fluitsignaal nog knap lastig te maken.
De ploeg van coach Peter Kalfsterman kwam constant op een voorsprong waardoor het de HDM´ers achter de feiten aan liet lopen. Pas vijf minuten voor tijd wist HDM-aanvaller Robbert van de Peppel het tij te keren voor zijn ploeg door de 6-5 voorsprong -en tevens eerste voorsprong- op het scorebord te zetten. Vanaf dat moment brak Voordaan en trok HDM uiteindelijk aan het langste eind: 8-5 voor HDM.
Voordaan-captain Tim Belderbos kan wel een verklaring geven waarom tegenstanders het zo lastig hebben tegen zijn team. “Als we fit zijn, staan we erg georganiseerd en spelen we een heel snel spelletje. HDM had er ook nauwelijks een antwoord op.”
Op de vraag hoe het dan komt dat Voordaan de voorsprong steeds uit handen geeft, geeft de aanvoerder een verklaring: “Dit hebben wij tot nu toe constant gehad. Ook tegen Rotterdam gaven wij de voorsprong weg. Het heeft te maken met concentratieverlies in de laatste tien minuten van de wedstrijd. Hierdoor valt onze organisatie weg. HDM heeft goed gebruik weten te maken met de ruimte die wij weggaven. Hier moeten wij echt aan gaan werken.”
Voordaan speelt zondagmiddag om 15.00 uur nog één wedstrijd tegen Amersfoort.
Susan Maas: “Eindhoven hoort in de Hoofdklasse”
HC Eindhoven promoveerde, samen met vaste kracht Susan Maas, vier jaar geleden naar de Hoofdklasse Indoor. Sindsdien doet het team van Maas goed mee en groeide het uit naar een stabiele ploeg en een vaste waarde in het Nederlandse topzaalhockey. Maar sinds dit seizoen staan de paars-groenen met nul punten uit vier wedstrijden stijf onderaan. Een nieuwe situatie voor de dames uit Eindhoven noord en aanvaller (op het veld verdedigster, red.) Susan Maas.
“Vorig jaar ging het de eerste weken juist heel erg goed. Pas in het laatste weekend hebben wij ons ticket naar de play-offs verspild. Nu staan wij er anders voor en moeten we er voor zorgen dat wij onze drive oppakken en wedstrijden gaan winnen,” vertelt het jongere zusje van Rotterdam-speler Paul Maas.
“Ons doel dit jaar is handhaving in de Hoofdklasse Indoor. Op het veld doen we het erg goed (Eindhoven staat tweede op twee punten afstand van de nummer 1 Rood-Wit in de Overgangsklasse, red.) en daarom ligt onze focus echt op het halen van de play-offs. Maar de aandacht die wij geven aan het zaalhockey is er in vergelijking met de afgelopen jaren niet minder op geworden.”
Op de vraag of de in Heeze wonende Maas kan verklaren waardoor de overwinningen uitblijven, antwoordt Maas: “Dat vragen wij ons ook vaak af in de kleedkamer. Het is moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen. Aan de aandacht die wij het zaalhockey geven en de kwaliteit van de trainingen ligt het in ieder geval niet. Wij worden ook helemaal niet weggespeeld. We verliezen steeds net aan en dat is vervelend. Dat dreunt mentaal toch wel een beetje door in het team. Maar wij staan bekend om ons karakter en vechtlust en die krachten moeten wij nu gaan benutten.”
Eindhoven speelt dit jaar met een nieuwe formatie. Een aantal vaste krachten van de afgelopen jaren ontbreekt en er zijn twee speelsters van buitenaf aangetrokken. “Dat wij een nieuw team hebben zou een factor kunnen zijn, maar dat mag niet de hoofdoorzaak van onze tegenvallende prestaties zijn,” zegt de kleine Maas. We geven te snel corners en doelpunten weg. Ook moeten wij dit seizoen de eerste tien minuten erg op gang komen. En juist die eerste minuten zijn cruciaal. Als je dan snel van alles weg gaat geven, sta je al gauw tegen een achterstand aan te kijken.”
“Een positief puntje is dat wij gistermiddag onze beste wedstrijd tot nu toe hebben gespeeld tegen Nijmegen. Een doel van ons was om onder andere meer corners te halen en dat is ons gelukt. We hebben veel kansen gecreëerd en de groep stond goed. Ik zie onszelf wel groeien en ik weet dat wij veel beter kunnen spelen dan dit. Het zit ons alleen niet altijd even mee.”
Eindhoven en Maas mogen vanmiddag in hun thuisbasis aantreden tegen Rotterdam en Amersfoort. Dit wordt een cruciale dag voor de meiden van coach Bas Dirks. “Amersfoort en Rotterdam staan slechts drie punten boven ons, dus als wij die winnen staan we weer even veilig. Wij horen gewoon in de Hoofdklasse.”
Geschreven door: Lisette Schmidt
Were Di-coach Woudenberg: “Onze prioriteit ligt op het veld”
Foto © Website Were Di
Were Di-coach Willem Woudenberg moest vandaag in plaats van naast de balken noodgedwongen tussen de balken staan. De boomlange Tilburger was gedwongen zijn team op te vangen omdat vier spelers nog op skivakantie waren en een andere speler niet onder zijn werkverplichtingen uit kon komen. Ook morgen speelt Woudenberg nog twee wedstrijden in het Eindhovense Topsportcentrum mee.
“Ik doe het liever niet, want ik heb veel last van mijn knie,” vertelt coach Woudenberg. “Maar als ik dit weekend niet mee zou spelen, zouden we niet genoeg spelers hebben.”
Dat er bij de Tilburgers tijdens het zaalseizoen geskied mag worden, zet misschien wel enige vraagtekens bij de motivatie van de ploeg. Maar de speler-coach legt uit hoe het zit.
“Onze hoofdprioriteit ligt dit jaar op het veld, want wij willen erg graag de play-offs halen. Het betekent niet dat wij het zaalhockey daardoor minder serieus nemen, maar wij trainen bijvoorbeeld niet. Dit deden wij vorig seizoen ook al niet en toen hebben we toch nog een redelijk goed seizoen gedraaid met een gelijkspel tegen verliezend finalist Rotterdam en Gooische en met winst op Rood-Wit. Uiteindelijk hebben wij ons kunnen handhaven in de Hoofdklasse en dat zal dit jaar ook weer onze doelstelling zijn.”
Were Di ging er zaterdagmiddag in de eerste wedstrijd tegen Amsterdam met een pijnlijke 9-2 nederlaag van af. Op zich geen schande aangezien de regerend landskampioen de gedoodverfde favoriet is met topspelers als Tigges, Pruyser, Verga, Bakker en Timman. De tweede wedstrijd van de middag werd een waar doelpuntenfestijn. Were Di en Nijmegen wilden elkaar niet het laatste woord geven wat uiteindelijk uitliep op een 9-9 gelijkspel.
Als alles goed is, is de ploeg uit Tilburg dinsdag weer helemaal compleet. Maar niet voordat ze het zondag opgenomen hebben tegen Oranje Zwart en Rood-Wit. Pas daarna kan Woudenberg weer vanaf de kant zijn aanwijzingen geven.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Sander van der Weide: “Amsterdam wordt kampioen”
Ex-international Sander van der Weide woont al een aantal jaar in Barcelona waar hij tot twee jaar geleden speelde voor Réal Club de Polo. Maar dat hij niet meer op de Nederlandse velden te bewonderen is, wil niet meteen zeggen dat hij de Hoofdklasse niet nauwlettend meer in de gaten houdt. Nu de eerste helft van de competitie er opzit, blikt Van der Weide vanuit Spanje terug op de eerste helft van de herencompetitie.
Wat is je algehele indruk van de eerste helft van de competitie?
Mijn algehele indruk is dat de verschillen dit jaar iets groter zijn geworden tussen de top en de onderste regionen. De top 4 staat bij mij al vast, of Laren moet nog een fantastische eindsprint in gaan zetten.
Wat was jouw favoriete wedstrijd van de eerste helft?
Amsterdam-Bloemendaal, omdat dit altijd doelpuntrijke wedstrijden zijn met mooi hockey. Ook dit jaar was dit weer het geval.
Welk team heeft naar jouw mening het beste spel gespeeld?
Amsterdam. Ze staan bovenaan en hebben de laatste wedstrijden flink gescoord en weinig doelpunten tegen gekregen. En natuurlijk staan ze bovenaan op de ranglijst en die liegt nooit.
Welk team heeft naar jouw mening het minst goed gepresteerd?
Ik denk toch Tilburg. Natuurlijk staan ze onderaan, dus dat is makkelijk om te zeggen, maar ze krijgen wel erg veel doelpunten tegen en daarnaast heb ik het idee dat het team ook niet veel vooruitgang boekt.
Welk team is voor jouw de grootste verrassing?
SCHC. Zij hebben mij erg verrast met een aantal goede resultaten aan het begin van het seizoen. Helaas zijn de laatste wedstrijden voor de winterstop niet zo goed uitgevallen, maar al met al zullen ze toch blij moeten zijn met het aantal behaalde punten. Ik denk toch dat weinig mensen dit hadden verwacht van SCHC.
Welk team heeft jou teleurgesteld?
HGC. Ik had toch verwacht dat zij hoger op de ranglijst zouden staan aangezien zij vorig jaar nog in de finale om het landskampioenschap stonden. Nu staan zij met 12 punten op de negende plek op de ranglijst.
Wie is voor jou de beste speler geweest tijdens de eerste helft?
Teun de Nooijer. Hij is en blijft de beste speler van de wereld. Ik kan mij niet voorstellen dat er iemand beter gespeeld heeft dan hij.
Welke coach heeft tot nu toe de beste indruk op je gemaakt?
Amsterdam-coach Taco van den Honert. Ik houd van het type coach Taco. Hij zal naar de buitenwereld toe niet snel op de voorgrond treden, ook niet langs de zijlijn van het veld. Dat heeft hij niet nodig, want hij weet waarschijnlijk precies wat er binnen zijn team afspeelt. Ik denk dat hij zowel bij ieder individu als het gehele team de gevoelige snaar weet te raken. Daarnaast is Taco een echte Amsterdammer. Hij weet precies wat de sterktes en zwaktes zijn van de club. Ik denk dat hij de juiste persoon op de juiste plaats is. Uiteraard staat zijn team ook eerste.
Wat verwacht je van de tweede competitiehelft?
Ik verwacht weinig verschuivingen op de ranglijst. HDM en Tilburg zijn sowieso veroordeeld tot het spelen van play-outs of rechtstreekse degradatie. Misschien kan Den Bosch de dans nog ontspringen.
Welk team gaat er tijdens de tweede helft opstaan?
Ik verwacht dat Laren nog verder zal gaan klimmen op de ranglijst en dat Den Bosch nog voor een aantal verrassingen gaat zorgen.
Wat hoop je te gaan zien in de tweede competitiehelft?
Ik hoop dat er hele spannende play-offs komen dit seizoen.
Wie wordt er landskampioen 2011?
Ik verwacht een finale tussen Bloemendaal en Amsterdam. Als Amsterdam-speler Santi Freixa op tijd hersteld is van zijn blessure, dan wordt Amsterdam, mede door Taco van den Honert, landskampioen.
Van de Peppel en Goedegebuure solliciteren naar Eerste Keeper WK Indoor
Afgelopen donderdag is het Nederlands zaalteam heren gestart met de voorbereiding op het WK Indoor dat in februari in Polen wordt gehouden. De bondscoach, Robin Rösch, maakte hiervoor afgelopen woensdag 1 december zijn selectie bekend, maar helaas moeten er nog heel wat spelers afvallen. Het zal voor de Duitse Rösch geen gemakkelijke keuze worden om de beste zaalhockeyers van Nederland mee te nemen naar Polen.
Van de Peppel en Goedegebuure spelen elkaar in tijdens de eerste training van het Nederlands zaalteam
Niet alleen moet Rösch de juiste spelers zien te selecteren, ook moet hij de beste zaalkeeper van Nederland onder de lat zetten en daar gaat hij nog een hele kluif aan hebben. HGC-goalie Sam van der Ven heeft het Rösch al iets makkelijker gemaakt door zich vorige week af te melden voor Oranje, maar dan blijven er nog twee zeer aan elkaar gewaagde keepers over: Vincent van de Peppel en Laurens Goedegebuure.
Om de bondscoach een beetje te helpen bij deze moeilijke beslissing, hebben de twee talentvolle keepers gesolliciteerd naar de functie Eerste Keeper. Hopelijk kan hiermee ten minste één van hen de bondscoach doen overtuigen dat hij tijdens het WK Indoor in Polen onder de lat moet staan.
SOLLICITATIE VINCENT VAN DE PEPPEL
Naam: Vincent van de Peppel
Solliciteert naar de functie: Eerste keeper Nederlands zaalteam
Leeftijd: 27 jaar
Woonplaats: Bussum
Club: Amsterdam (zaal), Voordaan (veld)
Van de Peppel speelt in voor de training
Vertel eens iets over jezelf.
Ik ben opgegroeid in Laren, maar ik woon nu in Bussum en ik ben momenteel de eerste keeper van Voordaan heren 1. Ik ben begonnen met hockey bij Laren en op mijn 18e ben ik naar Gooische verhuisd. Na een uitstapje bij mijn oude club Laren, ben ik naar Bloemendaal vertrokken waar ik tweede keeper was van Heren 1. Na een jaar ben ik weer teruggegaan naar Gooische. Sinds dit seizoen speel ik bij Voordaan. In mijn jeugdjaren ben ik voor Nederlands B, Nederlands A en Jong Oranje uitgekomen. Dit jaar zit ik voor het derde jaar op rij bij het Nederlands zaalteam onder leiding van Robin Rösch. Mijn broertje, SCHC-spits Robbert van de Peppel, speelt ook in het Nederlands zaalteam. In de zaal keep ik dit jaar bij Amsterdam, maar de afgelopen jaren speelde ik bij Gooische.
In het dagelijks leven ben ik technisch directeur van hockeyclub Naarden. Daarnaast heb ik mijn eigen bedrijf: Van de Peppel Goalie Events. Hiermee geef ik clinics en werk ik samen met Bovenlander & Bovenlander aan hockeykampen.
Wat maakt jou een geschikte kandidaat voor deze functie?
Ik speel al 10 jaar op het hoogste niveau zaalhockey. Ik heb met Gooische 6 play-offs gespeeld waarvan 3 finales. Daarnaast heb ik vorig jaar met het Nederlands zaalteam het EK in Almere van dichtbij meegemaakt als tweede keeper. Dit alles maakt mij een ervaren keeper. Ik ben zeer gemotiveerd om eerste keeper te worden, omdat ik vorig jaar tweede keeper was.
Wat is jouw Unique Selling Point?
Mijn snelheid en coaching.
Wat zijn jouw sterke punten en verbeterpunten?
Mijn sterke punten zijn: de corner verdedigend, 1-1 duels, mijn reactievermogen en snelheid.
Mijn verbeterpunten zijn: Ik moet fitter worden, tactisch sterker worden en ik ben relatief klein. Maar dat kan ook als sterk punt gezien worden, omdat dit mij snel maakt.
Wat verwacht je van de concurrentie?
Laurens en ik kennen elkaar al heel wat jaartjes. Er is wederzijds respect voor elkaar en wij zullen elkaar niets misgunnen. Laurens is een technisch sterke keeper en hij is een stuk groter dan ik ben waardoor zijn reach veel groter is. Het zal een lastige strijd gaan worden. Ik verwacht dat hij er alles aan zal gaan doen om eerste keeper te worden.
Hoe groot schat jij jouw kans om de positie van eerste keeper te krijgen?
50/50, want iedereen is vandaag (eerste zaaltraining van gister, red.) op 0 begonnen. Zo ook de keepers. Maar het zal er om gaan spannen. Ik wens de bondscoach dan ook veel succes met het maken van zijn beslissing.
Als slotpleidooi, waarom moet de bondscoach jou kiezen als eerste keeper?
Ik heb gewoon veel ervaring als zaalkeeper en ik ben ontzettend gemotiveerd.
SOLLICITATIE LAURENS GOEDEGEBUURE
Naam: Laurens Goedegebuure
Solliciteert naar de functie: Eerste keeper Nederlands zaalteam
Leeftijd: 23 jaar
Woonplaats: Den Haag
Club: Rood Wit (zaal), SCHC (veld)
Goedegebuure neemt even korte pauze tijdens training
Vertel eens iets over jezelf.
Ik ben samen met mijn tweelingbroer Thomas (zaalhockeyt bij Rotterdam, red.) opgegroeid in Lisse. De club waar ik ben begonnen heet Hisalis in Lisse. Later ben ik naar Leiden gegaan en uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Klein Zwitserland. Toen KZ nog in de Hoofdklasse speelde, heb ik daar een aantal jaren onder de lat gestaan. Vorig seizoen ben ik vertrokken naar de Spaanse club Real Club Jolaseta in Bilbao. Nu speel ik weer in de Nederlandse Hoofdklasse bij SCHC als tweede keeper achter David Harte. Ik heb Nederlands B, Nederlands A en Jong Oranje vertegenwoordigd en ben nu al voor de derde keer geselecteerd voor het Nederlands zaalteam.
Vorig jaar ben ik afgestudeerd aan de Johan Cruyff University waar ik Sportmarketing studeerde. Momenteel ben ik nog op zoek naar een baan binnen de sportsponsoring, sales en eventplanning.
Wat maakt jou een geschikte kandidaat voor deze functie?
Ik ben een lange keeper waardoor mijn reach groot is. Daarnaast heb ik een goed reactievermogen en een sterke techniek. Ik heb een winnaarmentaliteit en ben resultaatgericht. Bij SCHC voer ik een concurrentiestrijd met eerste keeper David Harte. Nu moet ik wederom een concurrentiestrijd aangaan wat mij nog strijdlustiger maakt. Ik wil namelijk niet weer tweede keeper worden.
Wat is jouw Unique Selling Point?
Mijn grote reach. Spelers komen daardoor moeilijk om mij heen.
Wat zijn jouw sterke punten en verbeterpunten?
Mijn sterke punten zijn: de corner verdedigend en mijn lengte.
Mijn verbeterpunten zijn: Ik heb vorig jaar een deel van het zaalhockeyseizoen gemist doordat ik in Spanje speelde, dus ik loop tactisch nog wat achter. Verder vind ik dat ik communicatief wel wat sterker mag worden.
Wat verwacht je van de concurrentie?
Vincent heeft het afgelopen jaar laten zien wat hij kan, omdat hij tweede keeper was van het Nederlands zaalteam. Hij speelt ook al 10 jaar op het hoogste niveau in de zaal. Dit wordt pas mijn derde jaar in het zaalhockey. Hij heeft dus gewoon een streepje voor door zijn ervaring. Ik denk dat het een aantrekkelijke strijd wordt.
Hoe groot schat jij jouw kans om de positie van eerste keeper te krijgen?
50/50. We zijn nu pas net begonnen in de zaal waardoor ik geen idee heb waar wij staan. Maar ik ruik kansen.
Als slotpleidooi, waarom moet de bondscoach jou kiezen als eerste keeper?
Ik ben volwassener geworden in mijn spel waardoor ik minder zenuwachtig ben en niet zoveel druk voel. Het gevolg hiervan is dat ik vrijuit kan spelen. Ik heb ook gewoon genoeg kwaliteiten in huis om als eerste keeper onder de lat te staan. Ik heb in ieder geval heel erg veel zin in de strijd!
Teun Rohof: “Ik ben het er niet mee eens” 3 reactie(s)
Foto © Daan Rhijnsburger
Dat er een aantal routiniers het veld hebben moeten ruimen voor nieuw talent, is nu wel bekend. Maar wat misschien nog wel opmerkelijker is, is dat een speler die Van Ass naar eigen zeggen helemaal fantastisch vindt én qua leeftijd binnen het nieuwe model past, gepasseerd wordt. Amsterdam-speler Teun Rohof moest na het gesprek met bondscoach Van Ass vast flink balend op zijn bank in Amsterdam gezeten hebben. In een interview met Van Ass van dinsdag jl. geeft de bondscoach een verklaring voor Rohof´s afwezigheid bij Oranje: “Teun is een fantastische speler, maar heeft op dit moment niet die ene unieke kwaliteit.” (lees hier het interview met Van Ass over o.a. Rohof)
Je moet vast goed balen, of niet?
Ja, ik baal er heel erg van. Het is natuurlijk nooit leuk om af te vallen. Maar goed, het leven gaat door en is nou eenmaal niet altijd even leuk.
Van Ass heeft aangegeven dat Marcel Balkestein de voorkeur boven jou krijgt, omdat hij over een unieke kwaliteit zou beschikken. Heeft hij nog een andere reden aangegeven tijdens jullie gesprek?
Ja, hij heeft aangegeven dat ik niet de juiste keuzes maak onder druk en dat hij er niet zeker van is of dat er bij mij nog uit gaat komen. Ook vindt hij dat er op dit moment andere spelers pieken waar hij niet omheen kan als bondscoach.
Ben jij het eens met zijn redenering?
Nee, eigenlijk niet, nee. Ik heb gewerkt aan dit punt en ik speelde de wedstrijden bij Amsterdam goed. Net als het team was ik bezig met een sterke reeks. Ik ben fit en heb er zin in, maar hij ziet het nu eenmaal zo, dus wie ben ik om daar iets van te zeggen? Ik ben het wel eens met het nieuwe beleid trouwens. Alleen jammer dat het niet eerder is ingevoerd, want dan had ik er waarschijnlijk nu wel bijgezeten. Toen ik nog bij Jong Oranje speelde werd dit model nog niet toegepast. Was dit wel het geval geweest, dan was ik op dit moment misschien wel een vaste waarde geweest. Nu is het net wel, net niet…
Van Ass beweert dat de selectie nog niet vast staat. Denk je dat je nog een kans maakt om naar het EK in Duitsland en de Olympische Spelen te gaan?
Ja, zeker. De deur is nog niet dicht. Als we het met Amsterdam na de winterstop goed blijven doen en de play-offs halen, zie ik zeker nog wel een kans om mijzelf in Oranje te spelen. Ik heb ook, door de interlands die achter mijn naam staan, ervaring. Ik ga het gewoon niet opgeven. Maar eerst ga ik lekker de zaal in met Amsterdam.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Paul van Ass: “Ik zoek spelers met een USP”
Begin juni werd voormalig HGC-coach Paul van Ass benoemd tot bondscoach van het Nederlands elftal heren. Hij moest het stokje van Michel van den Heuvel overnemen. Het was duidelijk dat er iets moest veranderen bij Oranje aangezien de echt grote prijzen al een tijd uitbleven. De KNHB zag in Van Ass een geschikte opvolger om het gat met landen als Australië en Duitsland te dichten.
Van Ass had vanaf zijn aanstelling al een aantal jonge spelers laten debuteren, zoals Oranje-Zwart speler Mink van der Weerden, maar echt schokkende veranderingen hadden nog niet plaatsgevonden. Totdat dinsdagochtend de nieuwe selectie, dat zich deze zomer mag gaan opmaken voor het EK, bekend werd gemaakt. Drie Oranjehelden, Brouwer, Reckers en Derikx, moesten het schip verlaten en plaats maken voor nieuw talent als gevolg van het nieuwe beleid: verjonging.
Wie zit er achter dit nieuwe beleid?
Toen ik werd aangesteld als bondscoach heeft de KNHB de wens uitgesproken om Oranje te verjongen. Ik was het met deze wens eens. Er moest wat gebeuren met de Oranjemannen; er moest meer energie komen. Ik wilde een natuurlijke doorstroom en heb sinds mijn aanstelling gewerkt aan een goede overgang. Het is per definitie niet zo dat alle `oudjes´ nu weg moeten. Teun de Nooijer zit bijvoorbeeld nog bij de groep, hoewel ik door zijn uitzonderlijke kwaliteiten gewoonweg niet om hem heen kon. Maar ik heb ook Roderick Weusthof teruggehaald. Hij heeft die unieke kwaliteiten die niemand anders heeft en waar ik naar op zoek ben.
Naast Reckers, Derikx en Brouwer is ook Teun Rohof niet geselecteerd. Hij is nog wel jong genoeg om binnen het beleid te passen. Wat heeft u doen besluiten om Rohof buiten de groep te houden?
Rohof is in mijn ogen een verdediger en op dit moment heb ik bewust gekozen om verdediger Marcel Balkestein wel te selecteren en Teun niet. Ik ben op zoek naar spelers met unieke kwaliteiten, ofwel Unique Selling Points, en Balkestein heeft een USP. Hij is de beste mandekker van Nederland. Rohof is een fantastische speler en persoonlijkheid, maar hij heeft niet die ene unieke kwaliteit waar ik naar op zoek ben. Verder beschouw ik dit als een zaak tussen Teun en mijzelf.
Is dat niet in strijd met het nieuwe beleid om de relatief oude Balkestein (29 jaar) wel te selecteren en de jongere Rohof (25 jaar) niet?
Nee. Balkestein is pas heel laat bij de groep gekomen. Hij zit nu twee jaar bij Oranje en heeft 50 interlands gespeeld. Hij is er klaar voor. Hij heeft honger, heeft een hoog energieniveau en is op internationaal niveau sterk gegroeid. En zoals ik al eerder zei beschikt Balkestein over bijzondere kwaliteiten waar ik niet omheen kan.
De Olympische Spelen staan over 1,5 jaar al voor de deur. Denkt u niet dat u meer kans maakt op een medaille met een wat meer ervaren selectie? Oftewel, is het niet te vroeg voor verjonging?
Afgelopen zomer ben ik van start gegaan met het nieuwe model tijdens de Hamburg Masters en de Champions Trophy in Duitsland. Ik ben langzaamaan begonnen met het inbrengen van de jonge spelers, die natuurlijke overgang waar ik het over had. We hebben na een aantal jaren eindelijk weer eens een prijs gewonnen met die groep en goed gespeeld. Vooral op het einde van het toernooi. Hiermee wil ik aangeven dat het wel degelijk mogelijk is om prijzen te pakken met dit nieuwe model.
Ik ben niet bang dat de verjonging te vroeg komt, want we hebben nog tijd genoeg. We moesten deze keuze nu maken om te gaan verjongen, omdat wij anders te laat zouden zijn voor de Olympische Spelen. De spelers hebben nu nog 2 jaar om tot die 40-50 interlands te komen die nodig zijn om mee te mogen naar Londen.
Heeft het verloop van de competitie en de play-offs nog invloed op uw selectie?
Uiteraard heeft het verloop van de competitie en de play-offs nog invloed op de selectie. Het staat allemaal nog niet vast en spelers hebben nog een kans. Wij houden hier natuurlijk rekening mee en blijven alles nauwlettend in de gaten houden.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Geert-Jan Derikx: “Het is tijd voor iets anders” 1 reactie(s)
Hét aangeefkanon van Nederland, Geert-Jan Derikx, keert niet meer terug bij Oranje. Toen vanochtend bekend werd welke namen er in de nieuwe selectie van bondscoach Van Ass zaten, zaten er nogal wat verrassingen tussen. Zo ook het ontbreken van Derikx. Maar op de vraag of het nieuws voor Derikx net zo onverwachts kwam als voor hockeyend Nederland, antwoordde de Amsterdam-verdediger: “Nee, hoor. Ik heb vorige week een heel prettig gesprek gehad met Van Ass. Daarin heeft hij aangegeven dat hij naar het trainingskamp in Cadiz (Spanje) graag jonge spelers wilt meenemen. Ik heb toen aangegeven dat ik per 1 februari ga beginnen met een nieuwe baan bij SHV Gas waar ik mij volledig op wil gaan richten. Dit is niet te combineren met het Nederlands elftal.”
In tegenstelling tot één van de andere afvallers, Rob Reckers, is Derikx het wel eens met het nieuwe beleid van de KNHB. “Ik heb begrip voor de nieuwe selectieprocedure van Van Ass. Het is goed dat er verjonging in het team komt.”
Derikx voelt zich er goed onder dat hij niet meer voor Oranje uit zal komen. “Dat ik er niet meer bij zit, daar heb ik volledig vrede mee. Ik heb negen fantastische jaren bij Oranje gehad. Ik heb prachtige prijzen gewonnen en ik kijk met een heel tevreden gevoel terug op mijn tijd bij het Nederlands team. Daarnaast ben ik in oktober 30 geworden en vind ik het nu tijd voor iets anders. Ik maak graag plaats voor jong talent.”
Geschreven door: Lisette Schmidt
Rob Reckers: “KNHB heeft mij aan het lijntje gehouden” 3 reactie(s)
Eindhovenaar Rob Reckers maakte in mei 2002 onder Joost Bellaart zijn debuut in het Nederlands elftal en is sindsdien niet meer uit de Oranjeselectie weg te denken. Tot vanochtend, toen de KNHB opeens met een persbericht naar buiten kwam waarin bondscoach Paul van Ass zijn nieuwe selectie bekendmaakte. Reckers zat er niet bij. Ook routiniers Ronald Brouwer en Geert-Jan Derikx stonden niet op de lijst. Al snel werd duidelijk dat Van Ass een nieuwe weg is ingeslagen en dat de lichtvoetige spits van Den Bosch, die acht jaar voor Oranje speelde, dezelfde weg naar Londen niet mag bewandelen…
Kwam het nieuws dat je niet geselecteerd bent voor jou uit de lucht vallen?
Niet helemaal. Afgelopen zomer zat ik ook al niet bij de selectie voor de Champions Trophy in Mönchengladbach (Nederland werd 3e, red.). Er werd mij alleen toen verteld dat ik fit moest blijven voor de periode die daarop zou volgen. Vervolgens ben ik weer bij de selectie gehaald en heb ik een paar keer getraind en een oefenwedstrijd tegen België gespeeld. Maar afgelopen vrijdag werd tijdens een gesprek met Van Ass duidelijk dat ik niet meer bij de selectie zat.
Hoe verliep het gesprek met Van Ass?
Tijdens het gesprek is mij verteld dat ik niet meer in de plannen van de KNHB pas. Er is een nieuw beleid doorgevoerd waarin jonge spelers met een hoge handelingssnelheid in aanmerking komen voor Oranje. Oudere spelers worden niet meer geselecteerd en 29 jaar is blijkbaar te oud. Ik ben teleurgesteld dat de KNHB mij dit niet een half jaar geleden heeft verteld, want ik had nog hoop dat ik naar Londen zou gaan.
Kan jij je vinden in de nieuwe selectieprocedure?
Nee. Vroeger werden gewoon de beste spelers van Nederland geselecteerd. Nu worden veel jonge jongens geselecteerd die nog niet bij de top van Nederland horen. Ik begrijp waar de KNHB naar toe wilt en dat zij jeugd wilt laten doorstromen, maar dat mag niet ten koste gaan van routiniers die qua niveau nog steeds bij Oranje horen. Ook ik heb mijn plekje moeten verdienen tussen de grote jongens toen ik zelf nog jong was. Ik ben van mening dat de beste spelers van Nederland in Oranje moeten spelen, en daartoe behoor ik nog steeds. Ook op mijn 29e.
Wat is jouw gevoel op dit moment?
Ik heb er een naar gevoel aan overgehouden. De KNHB heeft mij een half jaar lang aan het lijntje gehouden door mij niet meteen te vertellen hoe zij zouden gaan handelen. Dat vind ik jammer. Ook heb ik het gevoel dat ik geen kans heb gekregen. Een paar trainingen en een halve oefenwedstrijd onder Van Ass mag geen kans genoemd worden. Ik heb 8 jaar alles voor Oranje opzij gezet en altijd 100% inzet getoond. Het stelt mij dan ook teleur dat ik niet respectvol ben behandeld.
Ga je Oranje missen?
Ja, ik ga het allemaal erg missen. Ik had graag naar Londen gewild en dat wil ik nog steeds, maar het is nu eenmaal zoals het is. Ik stel mijzelf in ieder geval nog wel beschikbaar, maar ik vrees dat Londen 2012 voor mij niet meer haalbaar is.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Tess Meuleman: `Kruis is de juiste man op de juiste plek´
Foto © Daan Rhijnsburger
De dames van HDM hebben vandaag gestunt door op eigen veld koploper SCHC met 2-1 te verslaan. De ploeg uit Bilthoven leed hierdoor zijn eerste nederlaag van het seizoen. HDM ging een lastige periode door vanwege het vertrek van coach Wessel Verhoeff, maar sinds dinsdag zijn de dames van HDM weer in rustiger vaarwater beland door de komst van oud-bondscoach Herman Kruis. Ik belde na de wedstrijd kort met Tess Meuleman over hun knappe overwinning.
Met wat voor een tactiek zijn jullie door Herman Kruis het veld ingestuurd?
Het belangrijkste was dat wij over het hele veld volle druk op de bal moesten houden. Samen met een afwisselende press (half court en full press) en heel veel vechtlust hebben wij uiteindelijk gewonnen. Het had zelfs wel 5-1 kunnen worden. We zijn de terechte winnaars en de meiden van Stichtsche zijn het daar ook mee eens.
Heeft jullie overwinning iets te maken met de komst van Kruis?
Ja, ik denk het wel. Het is erg verfrissend om een nieuw gezicht voor de groep te hebben. En daarbij heeft Kruis zo een natuurlijk overwicht. Als hij iets zegt, doet iedereen dat ook. Het is lekker om zo iemand als coach te hebben. Helemaal na de afwezigheid van een leider.
Is er nu al veel veranderd sinds Kruis voor de groep staat?
Dat we een tijd zonder echte leiding hebben gespeeld, was best lastig. Nu Kruis er is, is de rust binnen het team teruggekeerd. En dat merk ik meteen. Onze kwaliteiten komen er weer uit, zoals onze enorme vechtlust. We kunnen nu weer van de koploper winnen en dat voelt zo goed. Kruis is echt de juiste man op de juiste plaats en we zijn ontzettend blij met hem!
Geschreven door: Lisette Schmidt
Nicole Arrold & Fiona Jonhson: `Uggs zijn hier echt nodig´
De Australische internationals Nicole Arrold en Fiona Johnson wonnen afgelopen maand nog de Commonwealth Games in het warme New Delhi en staan nu alweer een maand te koukleumen op de velden van Pinoké. De twee Aussies hebben al meer dan 300 interlands achter hun naam staan en wonen tegenwoordig in Amsterdam om de club dit seizoen te versterken. Tijd voor een update hoe het deze twee goedlachse meiden afgaat in hockeyend Nederland.
Hoe bevalt Nederland tot nu toe?
Heel erg goed! We zijn helemaal gesetteld. Dat was totaal niet moeilijk, want de mensen hier zijn zo ontzettend aardig en lief. We voelden ons eigenlijk meteen welkom bij Pinoké. De meiden proberen zich aan ons aan te passen door veel Engels te spreken en ze betrekken ons steeds vaker bij hun leven naast het hockey. We leren het team zo steeds beter kennen. Het gevoel dat we grappen kunnen maken in het team bevestigt dat wij ons thuis voelen.
Missen jullie al iets van Australië?
Beide: Het warme weer! Het is hier zo koud!
Fiona: Laatst begon het tijdens een training opeens te regenen. Iedereen was natuurlijk aan het schelden en vloeken, maar ik moest er zo hard om lachen. Wij zijn dat in Australië namelijk helemaal niet gewend. Het is echt raar om in de regen te hockeyen. Nu is het nog leuk, maar ik denk dat wij op een gegeven moment ook net zoals de Nederlandse meiden zullen balen van de regen.
Nicole: Ik keek laatst naar buiten en zag de zon schijnen. Ik dacht daardoor dat het super lekker weer was en ben met een zonnebril en korte broek op de fiets gestapt richting de training. Toen ik eenmaal aan het fietsen was, bleek het hartstikke koud te zijn. Alle meiden dachten dat ik op vakantie ging toen ik op de club aankwam, haha. Ik moet er toch wel heel erg aan wennen, hoor.
En het gaat nog veel kouder worden!
Nicole: Ik weet het! Maar ik denk dat we het wel gaan overleven. We hebben hele lekkere dikke jassen van de club gekregen en de verwarmingssystemen zijn hier zo goed, dat als we binnen zijn, we er van zweten, haha.
Wat doen jullie eigenlijk naast het hockey?
Fiona: Niet zoveel. We willen wel gaan werken, maar dat gaan we waarschijnlijk pas tijdens de tweede helft van het seizoen doen. Op dit moment zijn we een beetje Amsterdam aan het ontdekken. Er is hier zoveel te doen: concerten, musea, tentoonstellingen, toneel. En natuurlijk shoppen! Dat doen we veel.
Nicole: Misschien dat ik de Australische Uggs hier maar moet gaan aanschaffen. In Australië zijn Uggs echt te warm, maar hier kan ik ze goed gebruiken!
Jullie waren door interlandverplichtingen pas de vijfde competitieronde inzetbaar voor Pinoké. Moesten jullie erg wennen aan het Nederlandse hockey?
Fiona: Ja, heel erg. Het hockey is hier zo anders dan in Australië. De mentaliteit, het spel, de trainingen en natuurlijk de communicatie. We merken nu wel dat we langzaamaan het hockey hier steeds beter gaan begrijpen en dat ons individuele spel verbetert.
Wat is het grootste verschil tussen de Australische en de Nederlandse competitie?
De Nederlandse competitie is echt een stuk professioneler. In Australië trainden wij zo´n 1 á 2 keer per week. Dat komt omdat hockey daar meer gezien wordt als een hobby. Hier trainen we veel vaker en is de mentaliteit ook anders. Het is in Nederland echt een `way of living´, zeg maar. Het is super fijn om in de Hoofdklasse te kunnen spelen. Het competitieniveau ligt namelijk een stuk dichter bij het niveau van het Australisch elftal dan dat van de Australische competitie.
Het team kende door de vele nieuwe gezichten niet echt een goede competitiestart. De afgelopen maand hebben jullie in 4 wedstrijden 10 punten weten binnen te slepen. Laat dat nou net de periode zijn dat jullie zijn gaan spelen voor de club. Toeval?
We vinden het moeilijk om zoiets over onszelf te zeggen, maar we denken dat het toeval is, ja. Het team moest gewoon erg aan elkaar wennen. Maar naarmate de competitie vordert raakt het team steeds beter op elkaar ingespeeld en maken we stappen in de goede richting.
Wat voor iets extra´s denken jullie te kunnen brengen in dit team?
Nicole: We horen nogal vaak dat we veel praten in het veld. We hebben dat niet zo door, omdat wij in Australië veel communiceren en sturen. We zijn eigenlijk niets anders gewend, maar hier valt het dus op. Dat zou een goede aanvulling kunnen zijn, denk ik.
Fiona: Ik denk dat de passing van achteruit iets is waar wij goed in zijn en een aanvulling is.
Afgelopen zondag speelden jullie uit op HGC en wonnen de wedstrijd met 1-0 door een corner van Nicole. Dat moet goed gevoeld hebben.
Nicole: Ja, dat was een super fijn gevoel, omdat dat het enige doelpunt was, en tevens mijn eerste in de Nederlandse competitie. Ik train heel veel op de sleepcorner, dus het doelpunt gaf mij een extra kick. Het voelde echt als een beloning.
Aankomende zondag spelen jullie tegen het wat wisselvallige Rotterdam. Wat verwachten jullie van de wedstrijd?
Dat wordt een hele moeilijke wedstrijd. Alle wedstrijden zijn natuurlijk lastig, maar wij verwachten een fysiek en gemotiveerd Rotterdam. Zij moeten echt punten gaan pakken om te klimmen op de ladder en wij willen op de ladder blijven. Het zal er om gaan spannen, maar we hebben vertouwen in een goed eindresultaat.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Oranje-debutant Seve van Ass: “Ik ontbijt met rijst en ei”
De Oranje-mannen speelden vanavond in het vrijwel lege Wagener Stadion een oefenwedstrijd tegen de Belgen. Oranje wist een 3-0 achterstand nog wel knap om te buigen naar een 3-3 gelijkspel, maar het bleek niet genoeg te zijn. Onze Zuiderburen wisten in de slotfase aan het langste eind te trekken. Het werd 3-4. Eén lichtpuntje op deze koude donkere avond was het debuut van de 18-jarige HGC-spits Seve van Ass, zoon van bondscoach Paul van Ass. Nadat Seve afgelopen zomer Europees kampioen werd met Jong Oranje, was de tijd nu aangebroken om op de deur van het grote Oranje te kloppen.
Foto © Ben Haeck – www.hockeyfotografie.nl
Was je erg nerveus voor je debuut?
Nou, eigenlijk niet zo. Ik ben nooit zo snel zenuwachtig. Misschien zou het beter zijn als ik dat wel was. Maar een gezonde spanning had ik in ieder geval wel, ja. Toen ik eenmaal in het veld stond had ik wel even een besefmomentje, hoor. Dit is toch waar ik het allemaal voor doe. Het geeft echt een bijzonder gevoel om samen met die grote namen in het veld te staan. Dit is echt `serieuze shit´! Ik ben er natuurlijk nog lang niet, maar de eerste stap in de goede richting is gezet.
Hoe heb jij jezelf voorbereid op deze wedstrijd?
Ik was er vanaf vanochtend al wel erg mee bezig. De wedstrijd zat de hele dag in mijn hoofd. Ik heb op mijn voeding gelet en vanmiddag hebben we nog een keer getraind met de groep.
Eet je iets speciaals voor een wedstrijd als je zegt dat je op jouw voeding let?
Ja, ik ontbijt met rijst en ei. Dat vind ik echt heerlijk! Na de training van vanmiddag hebben we met het team nog pasta gegeten en ik drink extra veel.
Heeft jouw vader nog iets speciaals tegen je gezegd voor de wedstrijd?
Nee, eigenlijk niet. Ik heb hem eerlijk gezegd ook helemaal niet gesproken. Normaal gesproken geeft hij mij wel iets van advies of een tip, maar vandaag niet. Hij heeft me niet geïnspireerd, haha!
Foto © Frank Rozendaal, www.frankgerardrozendaal.com
Wat is, voor zover je nu kan inschatten, het grootste verschil tussen Jong Oranje en het grote Oranje?
Ik denk toch dat het verschil het tempo is. We moeten sneller schakelen en alles ligt gewoon net een paar niveaus hoger. In Jong Oranje werden fouten ook minder snel afgeschtraft. Een ander groot verschil is mijn rol binnen het team. Ik kon bij Jong Oranje door mijn leidende rol met veel zelfvertrouwen spelen en het team op sleeptouw nemen. Ook bij HGC merk ik dat ik een steeds belangrijkere rol ga spelen. Maar bij Oranje kom ik net kijken en zijn andere jongens de leiders. Ik ben nog maar een groentje eigenlijk, hè. Onbewust speel ik daardoor met minder zelfvertrouwen, minder durf. Maar ik moet nog veel leren, groeien en ervaring opdoen. Daarom ben ik super blij dat ik die kans nu krijg.
Ga je met een goed gevoel naar huis?
Ja, toch wel. Ik ben niet heel erg tevreden over mijn spel, maar ik ben wel blij dat ik heb kunnen spelen. Vooral in de tweede helft heb ik best wat minuten mogen maken wat mij de kans gaf om iets van mezelf te laten zien. Ik mag natuurlijk ook weer niet te veel van mezelf verwachten in zo´n eerste wedstrijd. Maar ik stap zo met een tevreden gevoel mijn auto in en dan bel ik nog even met mijn vader, de bondscoach. Toch nog even napraten.
Des Abbott: “Ik heb er goed de pest over in”
Foto © Maurice de Wert
Vanmiddag kreeg de Australische aanvaller van Laren, Des Abbott (foto rechts), te horen dat hij voor een paar maanden uit de roulatie ligt. In het ziekenhuis werd geconstateerd dat zijn enkelgewricht is gebroken. Na de uitslag belde ik met de pechvogel.
“Ik denk dat het een combinatie was tussen een tackle van een Kampong-speler en een glad stuk op het veld waardoor ik mijn enkel dubbelklapte,” vertelt Des over zijn val van afgelopen zondag tegen Kampong. “Ik weet het eigenlijk allemaal niet meer zo goed.”
Op de vraag of hij deze uitslag had zien aankomen, antwoordt de Laren-aanvaller dat hij de afgelopen twee dagen wel wat last had van een zeurderig gevoel, maar dat hij dit totaal niet had verwacht. “Ik dacht dat ik mijn enkel had verstuikt. Maar dat de uitslag er zo slecht uitziet, daar ben ik echt van geschrokken. Ik heb er goed de pest over in. Gelukkig heb ik er nu niet zo veel last van, maar ik loop wel op krukken om mijn enkel te ontlasten.”
Des kiest ervoor om de blessure in zijn geboorteland te laten behandelen. “Ik ga in één dezer dagen al terug naar Australië. Dat was ik sowieso al van plan als de winterstop zou ingaan, maar nu moet ik noodgedwongen eerder vertrekken. Men schat mijn herstel op ongeveer drie maanden, maar dat moeten we nog maar zien. Ik hoop dat ik het begin van de tweede helft van het seizoen haal.”
Geschreven door: Lisette Schmidt
Miek van Geenhuizen: “Ik heb er niets mee te maken” 2 reactie(s)
Het HDM van Miek van Geenhuizen maakt momenteel geen makkelijke tijd door. De afgelopen vier wedstrijden werden verloren en hun coach Wessel Verhoeff stapte plotseling op. Vanavond speelden de blauw wit gestreepten in het Amsterdamse Bos tegen opponent Pinoké. Maar ook op deze koude woensdagavond kon HDM geen drie punten mee terug nemen naar Den Haag. Na afloop van de wedstrijd sprak ik met Miek over onder andere de nederlaag en het gespeculeer over het vertrek van Verhoeff.
Balen, hé? Weer verloren…
Ja, dat is zeker balen. Vooral omdat dit echt niet nodig was geweest. Ik vond dat wij het betere van het spel hadden vanavond. Met name in de eerste helft hadden wij veel mooie combinaties, haalden wij corners en creëerden wij kansen. Wij hadden het de eerste helft moeten afmaken, maar dat gebeurt dan niet. De tweede helft hebben wij eigenlijk ook alleen maar op hun helft gespeeld, maar Pinoké wist twee keer te scoren uit twee doorgeschoten ballen. Zonde.
Geeft deze wedstrijd jullie ondanks het eindresultaat een goed uitgangspunt voor aanstaande zondag tegen Rotterdam?
Ja, ik vind dat wij uit deze wedstrijd vertrouwen moeten putten. We hebben goed gespeeld, alleen is de uitslag niet onze kant op gevallen. We moeten gewoon meer gaan scoren. Daar was deze wedstrijd een bewijs van. We hebben zondag zeker kans. Van de `kleintjes´ moeten wij gaan winnen.
Over de `kleintjes´gesproken, afgelopen seizoen heb je de overstap gemaakt van het `grote´ Laren naar het `kleinere´ HDM. Heb je het naar je zin in Den Haag?
Ja, zeker! HDM bevalt me tot nu toe erg goed. Het is een gezellige club en de mensen zijn ontzettend betrokken. Dat uit zich bijvoorbeeld in de hoeveelheid toeschouwers langs de lijn. Ik ben erg blij met deze overstap.
Wat was uiteindelijk jouw reden om naar HDM te komen?
Een nieuwe uitdaging. Ik wilde een keer de competitie vanuit een ander perspectief zien. Voorheen wist ik al aan het begin van een seizoen dat we de finale om het landskampioenschap zouden gaan halen. Het is natuurlijk een voorrecht om zoveel finales gespeeld te hebben, maar ik was toe aan iets nieuws. Ik wilde een andere rol binnen een team spelen, een team kunnen optrekken naar een hoger niveau. Daarnaast was ik altijd al van plan om naar Den Haag te verhuizen.
Een paar weken geleden is jullie coach Wessel Verhoeff opgestapt. In de wandelgangen wordt gespeculeerd dat jij de aanleiding zou zijn geweest van zijn vertrek. Wat is hier van waar?
Ik vind dit erg vervelend. Ik ben namelijk niet de reden dat Wessel Verhoeff is opgestapt. Ik werd op de dag dat hij opstapte gebeld en was erg verrast. Ik vind het vervelend voor Wessel, maar ik wist van niets. Ik heb er met hem ook nooit een gesprek over gehad.
Je hebt in het verleden een aantal aanvaringen met coaches gehad. Begrijp je dat mensen daardoor snel de link leggen dat jij de aanleiding zou zijn geweest?
Iedereen weet natuurlijk dat ik problemen heb gehad met oud-Amsterdam coach Robbert Paul Aalbregt en Herman Kruis, dus ik snap wel dat de link gelegd wordt. Ik heb nou eenmaal die reputatie, maar mensen kennen de ins en outs niet. Het is zo makkelijk om mij dan in een hokje te plaatsen.
Nu ook bondscoach Herman Kruis weg is, ligt de weg naar Oranje voor jou weer open?
Ja, ik sta zeker open voor een nieuw Oranje avontuur. Ik ben nog ambitieus genoeg om daar voor te gaan. Ik moet dan alleen nog wat aan mijn conditie gaan doen, haha.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Annebet Beerman: “Soms zijn wij net een mannenteam”
Annebet is de trotse aanvoerster van het verrassende Hurley. Afgelopen zondag speelde haar team tegen koploper SCHC, wat op papier als een topper gezien mocht worden. Ze verloren de wedstrijd met 3-0, maar dat was geen schande. SCHC is op dit moment gewoon dé ploeg in vorm. Ik sprak de volgende dag met Annebet over onder andere de wedstrijd en het geheim van Hurley dames 1.
Zijn jullie de wedstrijd tegen SCHC anders ingegaan dan bij andere wedstrijden? Het is toch de ploeg in vorm en koploper.
Nee, onze voorbereiding was hetzelfde, maar ik merkte wel dat wij wat angstig waren. We keken toch best een beetje tegen hen op en zo begonnen we de wedstrijd ook. We speelden met te veel respect voor de tegenstander. Hierdoor vergaten wij ons eigen spel te spelen en kreeg SCHC veel kansen. Gelukkig voor ons dat zij de kansen niet allemaal wisten te benutten.
In de 2e helft hebben we het gevoel van ons af weten te schudden en hebben we gevochten voor wat we waard waren. We verloren de wedstrijd weliswaar met 3-0, maar liepen met een opgeheven hoofd van het veld af. 3-0 Valt toch nog mee als ik andere uitslagen van SCHC vergelijk, zoals tegen Klein Zwitserland (7-0) en HGC (9-1). Ik vind dat SCHC op dit moment de beste tegenstander is die wij zijn tegengekomen. Ze zijn zo ontzettend snel en dynamisch.
Merk je al dat jullie zo langzamerhand van jullie titel ´Underdog´ afkomen?
Ik denk dat we de titel Underdog nog steeds hebben, maar op een gegeven moment zal dat wel moeten verdwijnen. We hebben nu 4x gewonnen en 1x gelijkgespeeld en dat is geen toeval meer. We weten goed waar we mee bezig zijn en doen niet zomaar iets, dus de behaalde punten zijn geen gelukjes. Wij zien onszelf niet meer echt als een Underdog, maar we moeten wel wat meer vertrouwen in onszelf gaan krijgen.
Wat is jullie geheim? Hoe komt het dat jullie zo lekker draaien?
Ik denk dat het belangrijk is dat dit team geen zwakke schakels heeft, maar ook geen uitblinkers. De mix in ons team is perfect en alles klopt gewoon. De sfeer is ook super goed. We hebben nooit gezeik met elkaar. De mentaliteit binnen ons team lijkt soms een beetje op de mentaliteit van een mannenteam. In het veld kunnen we ontzettend hard naar elkaar zijn, maar zodra we het veld aflopen is het weer helemaal gezellig. We trekken alles van elkaar. Dat zie je toch niet vaak bij damesteams.
Twee jaar geleden zijn jullie gepromoveerd naar de Hoofdklasse door in de play offs Bloemendaal en Forward te verslaan. Jammer genoeg degradeerden jullie meteen weer. Wat is tot nu toe het grootste verschil met 2 jaar geleden?
Twee jaar geleden waren we nog niet echt een team. Dat zijn wij nu wel. We zijn veel meer op elkaar ingespeeld en hebben meer ervaring. Ook is de kwaliteit dit jaar beter. Als wij nu doorwisselen blijft de kwaliteit hetzelfde. Dat was 2 jaar geleden nog niet zo. Dan kwam er wel eens een minder goede speelster in het veld. Maar onze grootste kracht is het sterke teamgevoel. We willen voor elkaar vechten en de sfeer is ontzettend goed. Dit is wat ons zo sterk maakt op dit moment.
In de voorbereiding heeft jullie coach Eric van der Pol het stokje overgedragen aan Rik Mathijssen. Heeft die wissel er misschien ook wat mee te maken dat jullie zo goed draaien dit seizoen?
Het vertrek van Eric was best emotioneel. We hebben allemaal wel een traantje gelaten. Hij is een ontzettend lieve en belangrijke coach voor ons geweest, maar het was tijd om een nieuwe weg in te slaan. En ik moet zeggen dat de wissel het team goed heeft gedaan. Rik is iets strenger dan Eric en is analytisch heel erg sterk. Hij weet heel erg goed wat hij wil en kan dat duidelijk aan ons overbrengen. Ook zijn de trainingen zwaarder geworden. Ons doel is om ons te handhaven in de Hoofdklasse en ik weet zeker dat hij daar voor kan zorgen.
Aankomende woensdagavond speelt Annebet met Hurley de stadsderby en topper tegen Amsterdam. De wedstrijd begint om half 9.
Geschreven door: Lisette Schmidt
Interview met Wouter Rens
Naam: Wouter Rens
Leeftijd: 21
Studie: Rechten
Club: Pinoké
Vorige clubs: Klein Zwitserland, University Western Australia, Barcelona
Huidige positie in team: Linksachter
Wouter, je beoefent tophockey waar je drie keer per week voor traint en zondag de Hoofdklasse competitie speelt. Is dat voor jou een zware belasting? Loop je op schema met je studie?
Het is een redelijk zware belasting. Je moet elke week toch maar weer 8 á 9 uur trainen. Ik loop twee jaar achter op mijn studie. En ik ben na mijn schoolexamens een jaar naar Barcelona geweest. Daarna heb ik nog een half jaar in Perth gewoond. In beide steden heb ik gestudeerd en gehockeyd.
Waarom ben je twee jaar geleden overgestapt van Klein Zwitserland naar Pinoké?
Ik wilde graag op hoofdklasse niveau blijven hockeyen. Daarnaast ging ik in Amsterdam wonen en studeren. Voor mij was het geen optie meer om op en neer naar Den Haag te rijden. Pinoké heeft ambities en daar wil ik graag deel van uit maken.
Welke positie heb je nu in het team van Pinoké Heren 1 en wat ervaar jij als je sterkste krachten die je aan het team geeft?
Ik sta linksachter. Verdedigend 1 op 1. Als linksachter zorg ik voor extra dreiging naar voren. Aanvallend probeer ik ook mijn steentje bij te dragen.
Het valt mij op dat jij nooit in Jong Oranje of Oranje selectie hebt gezeten. Sowieso uit Pinoké zijn er in de Oranje-teams geen afgevaardigden Heb je daar geen aspiraties voor of draagt Pinoké geen kandidaten voor?
Het verbaast mij ook wel een beetje dat niemand bij de groep van veertig spelers zit die in aanmerking komen voor een kans in het Nederlands elftal. Verder heb ik geen idee hoe dat allemaal in elkaar steekt. Zelf heb ik daar zeker wel aspiraties voor, maar het is natuurlijk aan anderen om te beoordelen of ik goed genoeg ben.
In hoeverre pas je je levensstijl aan aan topsport?
Ik probeer op te letten dat ik altijd uitgerust ben voor een training en wedstrijd.
En de zaterdagavond voorafgaand aan een wedstrijd? Drink je dan alcohol? Ga je nog ruig stappen? Of heeft de coach wat dat betreft nog regels opgesteld?
In principe zijn daar geen regels voor. Als die er wel zijn, dan heb ik ze nog nooit gehoord. Maar op zaterdag ga ik nooit uit. Meestal kijk ik dan een film.
Pinoké heeft een prachtig nieuw clubhuis met zelfs een fitness zaal. Hoe vaak maak jij gebruik van deze fitness voorzieningen is het nu een standaard verplichting voor het team geworden?
Tegenwoordig moeten wij minimaal twee keer per week verplicht het krachthonk in. Ik maak er drie keer per week gebruik van. Met het team doen we namelijk ook nog stabiliteitsoefeningen voor elke training.
Wat ervaar jij als de grootste voordelen van zo’n nieuw groot multifunctioneel clubhuis?
Ik ervaar de professionaliteit die de club uitstraalt als grootste voordeel. Er zijn nog zoveel andere dingen te bedenken, maar dit is wel het belangrijkste verschil voor mij ten opzichte van het vorige clubhuis.
Afgelopen zondag tegen Bloemendaal hebben jullie voor het eerst in deze competitie verloren. Hoe hebben jullie dat als team ervaren? Hebben jullie het daar de eerstvolgende training nog over?
We hebben verdiend van Bloemendaal verloren. Ik vond de uitslag wel een beetje geflatteerd. Verder ontbraken er een groot aantal spelers. Maar over het algemeen hebben we het afgelopen weekend als team goed gedaan. We zullen de wedstrijd kort nabespreken op de eerstkomende training.
En wat zijn je verwachtingen voor Pinoke heren voor dit seizoen?
Ik hoop dat wij in het linkerrijtje gaan eindigen. Op welke plek zullen we wel aan het eind van het seizoen zien.
Wouter, a.s. zondag moeten jullie uit tegen Amsterdam. De stadsderby, helaas zonder de geblesseerde Jesse en Timme. Dus we verwachten veel van jou! Veel succes! (AM)
