Hoofdklassehockey

Vecht hockey, daar is Nederland nooit goed in geweest, maar toch momenteel de enige oplossing om de Spanjaarden aan te pakken en nog iets van het toernooi te maken.
Strakke dekking en direct boven op de bal aanname zitten en voorkomen dat het combinatie spel van Spanje/Australië tot het voor hun gewenste resultaat leidt.

Dat betekent dus héél diep gaan om je tegenstander kansen te ontnemen, veel achter je tegenstander aanlopen, en mogelijkheden creëren voor een eigen ‘ breakout’ .
Onze Brabantse ploegen kenden dat als geen ander maar we zijn de afgelopen jaren teveel verwend geweest door het mooie Bloemendaal hockey dat kon excelleren dankzij een surplus aan techniek. En zo werd Nederland in slaap gesust.

Nog maar 3 jaar geleden werd dat zelfde mooie Bloemendaal hockey abrupt verstoord door Terrassa dat Bloemendaal in de halve finale EHL met vechthockey uitschakelde.

Aanpassen aan internationale wetten is het enige wat Oranje nog resteert.
Ik hoop dat een ieder zich dat realiseert, dan kan het morgen nog een leuke dag worden voor het Nederlandse Hockey.
Laat van Ass maar zijn zegje doen voor de camera maar neem als speler zelf de verantwoordelijkheid, pas dan kan het goed komen.

Een groot verschil met Australië is dat talenten hier al snel de hemel in worden geschreven door de Nederlandse hockey pers Kritiek lees je nauwelijks of nooit, terwijl Australiërs en Duitsers daar wat nuchterder in zijn.
Spelers kunnen daardoor al snel het gevoel krijgen gearriveerd te zijn, hetgeen hun eigen hockey ontwikkeling in de weg staat.

Een ander verschil is dat in Nederland de ” zogenaamde ‘ talenten veel sneller gebracht worden dan in Australië waar de mannen pas tussen de 22 -24 jaar hun eerste interland spelen.
Enkele uitzonderingen daar gelaten zoals Ockenden en Swann die resp. op 19 en 20 hun eerste debuut maakten.
Zelfs Dwyer was 22 bij zijn eerste debuut.

Het is algemeen bekend dat de hockeyer zijn top behaal tussen 24-28 jaar, en daar hebben we er te weinig van.
Spanje heeft 14 spelers van 24+, Australië 15 spelers en Nederland maar 10, en dat is dus de ‘ backbone’ van je team. En als je dan een paar spelers meeneemt die hockeyend tekort komen dan ontstaat er onbalans in je team.

Mede dankzij het beleid van de KNHB worden jeugdige JO spelers wel erg vroeg geselecteerd voor het ‘grote’ Oranje.
Laat ze eerst eens een paar jaar rijpen en zich bewijzen in de Hoofdklasse en dan komen ook weer types als Cees Jan Diepenveen en Brinkman bovendrijven, mannen waarmee je de ‘oorlog’ kunt aangaan.

Nederland heeft ooit een B team gehad , maar dat is onder Oltmans net zo snel gestorven als het opkwam, wellicht dat daar opnieuw de sleutel ligt om de concurrentie te vergroten, gelijk Australië dat met 30 man in het Australische ‘ Papendal’ Perth zijn onderkomen heeft.

Niet zo hoog van de toren blazen, een gezonde dosis zelfreflectie, geen Strafcorner hockey, ruimtes klein houden , geen excuses meer, en vechten als waardige leeuwen tot je erbij neervalt, wellicht dat dan de schade nog meevalt.

Accent verschuivingen zijn hoognodig om Nederland weer aan de top van het internationale hockey te krijgen, anders worden we bij de volgende Champions Trophy zelfs door de Belgen nog afgetroefd.