Conclaaf: Puur

Degene die in Midden-Nederland woont, is bevoorrecht als de halve finales zich aandienen voor het Nederlands kampioenschap. Afgelopen weekend had de hockeyliefhebber weer een paar boeiende halve finales op fietsafstand. Kiezen dus. Op deze regenachtige zondagmiddag viel de keuze op de vrouwenwedstrijd tussen SCHC en Laren. En als de sportieve bezoeker slingerend tussen bergen met stalen rossen een weg heeft gevonden naar het toegangshek van de Stichtse Cricket en Hockey Club, is het heerlijk om ondergedompeld te worden in een Bilthovense familiereünie. Het is zoals je verwacht. Puur. Een partituur om ‘En……hockey is een volkssport’ uit volle borst te zingen, is hier nog niet neergedaald. Langs de lijn is het immer een bonte verzameling van ribfluwelen broeken, lange beige regenjassen en musthave fashion pieces. Heerlijk. Stoutmoedigen hebben zelfs kunstig een boerenzakdoek om de hals geknoopt. Echt, het is alsof de chic het supportersgedrag van het profanum vulgus probeert te imiteren. Grappig is ook de eigentijdse leesdiadeem die intellectueel het haar van de gestifte lippen probeert te houden. Maar als de hockeyvrouwen van SCHC op voorsprong zijn gekomen wordt het langs de kant een beetje ordinair.  Er wordt geleurd met zelfgebakken taartjes en popcorn uit de magnetron. Tot vervelends toe. Ze hebben zelfs iemand ingehuurd om met folders een luxueus zomerverblijf in een Frans kasteel aan te prijzen. Een nieuwsgierige oudere vrouw verplaatst haar leesdiadeem van haar voorhoofd naar de neusbrug en leest met aandacht de ronkende taal. „Is het niet enig Wim, zo’n uitzicht op de Lac de Serre-Poncon”, vraagt ze aan haar man die echter meer oog heeft voor andere zaken. Als het eindsignaal heeft geklonken en het veld wordt besproeid met Larense tranen, maken de hockeyvrouwen van SCHC zich op voor de finale om het landskampioenschap. „Ik heb al geboekt”, aldus de vrouw die voor haar man er gelijk aan toevoegt dat het niet gaat om het Frans zomerverblijf maar om twee tribunekaartjes voor komende zaterdag in Den Bosch. „Voor maar een tientje, Wim. Enig.”

Comments (11)

  1. fijne Arjen, ik denk dat je werkje niet echt aanslaat op een hockeysite…. De ironie komt niet echt binnen. Jammer van je poging, probeer het eens bij een huis-aan-huis blaadje…

  2. dit slaat inderdaad helemaal nergens op

  3. welke plank

    Huh? Waar gaat dit over?

  4. Al net zo triest als de stukjes van je naamgenoot bij Schaerweijde…….

  5. volkssport

    Het gaat er om dat het nog lang geen volkssport is… helaas

  6. Jullie snappen het idee van een column niet of wel?

  7. Klaas-Jan

    Open deur. Zolang er clubs uit Bloemendaal, Bilthoven en Laren in de play-offs staan heb ik geen slappe column nodig om tot die conclusie te komen.

  8. Daarnaast is dit wel erg vaak een thema van hem.

  9. Een vermakelijke bijdrage, te nemen met een korreltje zout lijkt me.

  10. @sjon ik snap het idee van een column ja.. ik snap alleen niet dat je een karikatuur van een populatie maakt bij de populatie zelf.. De hockeypopulatie ervaart zelf namelijk dat het gros op een hockeyzondag bestaat uit spelers/speelsters/liefhebbers in spijkerbroek en gympies etc..

  11. rode broek

    Ik vind het een erg leuk stukje. Zeer herkenbaar.heb er erg om moeten lachen. Hoop dat deze columnist blijft.

Reageer