Conclaaf: Vet

„Mag ik van u een bekertje rechtsdraaiende melk en een broodje biologisch dynamische kaas met verse lokale sterrenkers?”, klinkt het hongerig aan de bar van de hockeyvereniging na een inspannend hockeyduel. Als het aan sportjournalist Wilfred Genee ligt, wordt de walm van gebakken kroket en friet, die al decennia lang in en om de hockeykantine circuleert, binnenkort behoorlijk gededuceerd. Deze Soester wil kantines gezonder maken, zodat de sportjeugd kan kiezen: vullen of voeden. En daar zit ‘m net de kneep. Natuurlijk is het een goed initiatief om kinderen op de club gezonde voeding aan te bieden. De sportjournalist maakt zich namelijk sterk om minimaal 75% van het assortiment te laten bestaan uit gezonde producten. De vraag is ook welke criteria worden gehanteerd om een product gezond te noemen. Nu hoeft een hockeyclub niet direct over een eigen moestuin of een stelletje scharrelkippen te beschikken. Maar neem het gevalletje vruchtensap dat de zorgzame barcommissaris met veel gevoel voor gezondheid inkoopt. Helaas. In The Lancet, een Brits medisch tijdschrift dat wekelijks wordt uitgebracht, stond een artikel waaruit bleek dat vruchtensap net zo ongezond is als frisdrank. Sterker nog, veelvuldig gebruik van vruchtensap heeft tot gevolg dat op lange termijn zelfs een gebitsbeschermer overbodig is geworden. Nog even afgezien wat nu precies wel of niet gezond is, hoewel dat uiteraard belangrijk is, is het snel duidelijk of er wel een deel van het budget van jongeren aan gezonde producten wordt besteed nadat het gezondheidsbeleid van Genee een feit is. Niks geen sterrenkers of een sneetje brood van de biobakker met 40+ kaas. De hockeyer komt weer met twee door joppie-saus opgepoetste wangen thuis. „Het was erg gezellig op de club”, aldus de gelukkige die moe en voldaan op de bank neerploft. Kortom, een lekkere ordinaire vette bek scoren is onlosmakelijk verbonden met een weekendje hockey. En vertel eens Genee, welke hockeyer is er niet groot mee geworden?

Reageer