Nieuwe column van Don Prins: Afgelasten

Afgelasten

Terwijl in Nederland de temperatuur tot recorddiepte daalt, hele competitieprogramma’s worden omgegooid en de sneeuw met vlokken uit de lucht valt, regent het in Zuid-Spanje. En het is niet de regen die het zo bijzonder maakt om hier te zijn. Maar wel de manier waar er mee wordt omgegaan door de plaatselijke bevolking.

In Nederland zijn we gewend om tijdens de winter 1 á 2 keer in de week een stevige bui over ons heen te krijgen. Hier zijn de mensen allergisch voor de regen. Zodra er een vochtig druppeltje uit de lucht valt, worden kinderen ingepakt met regenpakken, plastic zakken gaan over de schooltassen en er loopt niemand zonder paraplu.

Het is een bijzondere gewaarwording. De trainingen worden na het vallen van de eerste regendruppels stilgelegd, de kinderen vragen massaal of ze hun chubasqueros aan mogen trekken en willen het liefst lekker binnen spelen. Het toppunt was dat er na een dag regen geen kip te bekennen was op de club en ik aan één jongetje van 11 jaar training mocht geven.

Ik neem langzaam de Spaanse mentaliteit een beetje over. Zodra het begint te regenen wil ik ook naar binnen. Ik heb weer zin om m’n zaalstick te pakken en de balken te leggen. Zoals het in Nederland in de winter elk jaar gaat. Ergens in een sporthalletje om 22.00 uur een uurtje trainen en lekker ontspannen competitie spelen. In een vriendenteam, maar toch serieus.

Gelukkig scheen in Malaga vandaag weer de zon en was het ‘gewoon’ 20 graden. Het zaalhockeygevoel was weer helemaal verdwenen en ik ben blij dat ik nog 3 wedstrijdjes buiten mag spelen. Tot het weer gaat regenen…

Don Prins

Reageer