Meijer: ‘Zolang de selectie niet bekend is, ga ik voor de eerste plek’

Oranje Dames Nederland Cartouche H1-DR Sombroek Meijer

De meest onderbelichte spelers bij teamsporten en dus ook in de hoofdklasse zijn waarschijnlijk de tweede keep(st)ers. Ze trainen net zo hard als ieder ander maar maken meestal weinig tot geen speelminuten bij het eerste team. Leidt dat soms tot frustratie of is het wel lekker die plek op de achtergrond? Wekelijks spreekt Hoofdklassehockey.nl met een tweede keep(st)er uit de hoofdklasse.

Met het oog op de aanstaande Champions Trophy in Mendoza, Argentinië spraken we deze week met Larissa Meijer. Deze goalie is eerste keepster bij haar club, Oranje Zwart maar de tweede keepster van het Nederlands elftal. Hoe verschillen die rollen van elkaar?

Oranje Dames Nederland Cartouche H1-DR Sombroek Meijer

Meijer (rechts) samen met Joyce Sombroek tijdens de warming-up.

Hoe is jouw keeperscarrière in de nationale teams verlopen?

Ik heb twee jaar met Jong Oranje meegedaan, daar was ik ook tweede keepster achter Maartje Cox en een aantal jaar later, in maart 2013 ben ik bij het grote Oranje gekomen. Ik vond het echt super gaaf dat ik uitgenodigd werd. Ben er ook echt ingegaan met het gevoel dat ik niets te verliezen had.

Je bent bij OZ eerste en bij NL tweede keepster. Merk je ook dat je rol in een team dan anders is?

Ja, die rol is heel anders. Bij OZ ben ik ook aanvoerster dus dat is sowieso heel anders dan bij oranje. Ik ben bij de club meer leidend en sturend en bij het Nederlands als tweede keepster meer ondersteunend en helpend voor Joyce omdat zij de nummer één is. Of die afwisseling leuk is? Ja, maar niet zozeer omdat ik daar die andere rol niet zou willen hebben maar meer omdat ik als tweede keepster ook een andere kant van mezelf kan laten zien. Ik vind het leuk om goed in het team te staan en met iedereen een band op te bouwen en Joyce te helpen.

Op welke manier help jij Joyce?

Nou, als je al kijkt tijdens inspeeloefeningen, als spelers aan het lopen zijn dan gaan wij vaak met z’n tweeën keepersgerichte oefeningen doen. En op wedstrijddagen is het ook een stukje analyse van hoe sta je te keepen. We zitten ook bij elkaar op de kamer dus daar hebben we het dan regelmatig over. Zelf leer ik er ook veel van. Joyce is gewoon echt een topkeepsters en ik heb de afgelopen jaren veel van haar geleerd. Hetzelfde geldt voor het trainen, het is toch een ander niveau en de keeperstraining van Simon Zijp zorgt ook weer voor verbetering.

Is er sprake van een concurrentiestrijd tussen jou en Joyce?

Voor de selectie bekend wordt ga ik er wel gewoon vol voor. Dat doet Joyce en dat doet Anne Veenendaal en daarvoor Maartje Cox ook. Ook voor die eerste plek niks is besloten voor Sjoerd de selectie bekend maakt dus ik ga er dan wel echt voor. Het ligt denk ik ook aan jezelf. Ik kan Joyce het leven zuur maken en haar constant als concurrent zien maar het ligt uiteindelijk aan hoe ik sta te keepen of ik geselecteerd word of niet. Je moet jezelf dus blijven verbeteren en jezelf laten zien. Dat moet Joyce ook. Gelukkig is de sfeer tussen ons heel relaxed. We hebben het vooral heel leuk.

Zijn er ook wel eens momenten dat je het lastig vind om tweede keepster te zijn?

Ja, natuurlijk. Je hoofddoel blijft wel om te spelen en de wedstrijden mee te maken. Als er op een toernooi geen ruimte is voor speelminuten kan dat dan wel eens lastig zijn. Uiteindelijk wil je gewoon je minuten maken. En als ik ze krijg dan is dat gewoon heel vet. Het is wel een interland en daar blijf ik van genieten. Als je die momenten niet zou koesteren dan denk ik dat je moet stoppen.

Heb je al vaak een invalbeurt mogen maken?

Ik heb nu na vier toernooien vijf interlands op mijn naam staan. Alleen tijdens de HWL finale in Argenintië heb ik niet gespeeld. Dat toernooi had ik het wat moeilijker. Max (Caldas, red.) heeft toen duidelijk laten blijken dat hij me bewust niet opstelde omdat ik zelf op dat moment niet goed genoeg was. Dat is dan natuurlijk heel erg balen.

Dat toernooi won Oranje goud. Voelt het dan wel ook als jouw goud?.

Ja, want ik heb heel het traject meegedaan. Alle trainingen daarvoor en ook alle trainingen tijdens de rustdagen van die meiden. Dus ja, het voelt dan wel als mijn goud maar ik betrap mezelf er wel eens op dat ik mezelf hoor zeggen: Oh, jullie zijn zo goed bezig. In plaats van wij. Dus ja, soms sluipt het er een beetje in maar dat is denk ik ook niet helemaal te vermijden. Voor mij is het vooral belangrijk dat de groep leuk is en dat je je goed in het team zit. Het is ook fijn als zij laten merken dat ik erbij betrokken ben en echt onderdeel uit maak van de groep. Gelukkig is dat ook wel echt het geval.

Wat is tot nu toe jouw mooiste moment in Oranje?

Het WK goud. Dat was gewoon heel erg vet. Ik heb daar ook wat minuten gemaakt en dat was heel gaaf. Volgens mij heb ik ook een foto dat ik daar op het veld sta met een hele grote glimlach omdat ik mee mocht doen.

Aanstaande vrijdag vertrekken jullie naar Argentinië. Ga je dit keer wel speelminuten maken?

Haha, ja ik ben individueel wel in vorm en het gaat lekker dus dat zou dit keer geen reden moeten zijn. Maar het is altijd afwachten hoe het toernooi loopt, het is nooit een zekerheid. Maar voor mijn gevoel ben ik gewoon lekker aan het keepen dus daar zal het denk ik niet aan liggen.

Reacties

Je eigen afbeelding bij je commentaar? Ga naar: nl.gravatar.com

Sep

Denk dat Meijer een goede 2e keepster is. Schikt zich in haar rol en blijft positief. Qua keepen schat ik Maartje Cox, Anne Veenendaal en Inge Vermeulen echt hoger in. Ik zou altijd een van hen meenemen, los van de sfeer is het toch ook belangrijk een top keepster achter de hand te hebben.

Mike

@Sep: Je bedoelt dezelfde Inge Vermeulen die international is voor Brazilië? 😉

Je kunt niet meer reageren op dit bericht.