De overstap van.. Daniël Aarts

Afgelopen zomer stapten er weer vele spelers en speelsters binnen de Hoofdklasse over naar andere clubs. Nu ze er een seizoenshelft met hun nieuwe teams erop hebben zitten zijn wij benieuwd hoe de eerste maanden op de nieuwe clubs bevallen zijn. Was het een stap in de goede richting of misschien toch niet?

Daniel AartsDe pas 18-jarige Daniël Aarts volgde zijn broer en verliet Tilburg afgelopen zomer voor het grote Bloemendaal. Inmiddels is al helemaal gewend aan het hoge niveau en merkt hij dat de spanning in zijn team toeneemt naarmate de play-offs dichterbij komen.

Afgelopen zomer verliet je Tilburg. Waarom?

Ik had eigenlijk al voor het vorige seizoen bij Tilburg een mondelinge overeenkomst met Bloemendaal. Tilburg wist daar ook van. Hoe die tot stand was gekomen?  Bloemendaal heeft overal mensen rondlopen om spelers te scouten en zij hebben mij denk ik bij het Nederland A en bij mijn clubteam zien spelen denk ik. Toen werd mij gevraagd of ik, als ik seniorenleeftijd had, bij Bloemendaal wilde komen spelen. Ik was namelijk pas zestien of zeventien.

Inmiddels ben je met je 18 jaar nog steeds erg jong. Heb je er ook aan gedacht om later pas de stap naar zo’n topclub te maken?

Ja, ik had natuurlijk ook nog wel tijd, woonde nog gewoon bij mijn ouders in Tilburg. Voor Bloemendaal zou ik dan in Amsterdam gaan wonen dus dat was een best grote stap. Ik heb ook niet gelijk ja gezegd maar het met mijn ouders besproken en met teamgenootjes en andere mensen die er verstand van hadden. Uiteindelijk heb ik besloten dat als je de kans krijgt, je er gewoon vol voor moet gaan.

Maakte het feit dat je broer, Dominic, ook bij Bloemendaal speelde de keuze makkelijker?

Ja, ik woon nu samen met hem en we hebben in de jeugd ook altijd samengespeeld. Hij had het er al naar zijn zin. Ik had daarnaast ook al veel goede dingen gehoord over Bloemendaal maar ook dat het niet altijd even makkelijk zou zijn.  Je komt er nieuw bij en moet echt van onderaan beginnen en je plekje verdienen.

Heb je erg moeten wennen?

Ja, nu gaat het goed maar ik vond het wel even spannend. Je moet je echt opnieuw bewijzen. Gelukkig kwam ik niet direct uit de jeugd en had ik al een jaar in de hoofdklasse gespeeld, dat scheelt wel heel erg denk ik. Het grootste verschil is fysiek en die stap had ik dus al enigszins kunnen maken. Het niveauverschil was echter wel erg groot. Uiteindelijk ben ik gelukkig best snel gewend, het zijn ook allemaal leuke gasten dus dat maakte het ook makkelijker.

Speel je net zoveel als dat je bij Tilburg eventueel had gedaan?

Ja, dat was één van de dingen waar ik van tevoren voor gewaarschuwd werd maar qua speelminuten is het me heel erg meegevallen. Ik speel in principe elke wedstrijd en draai gewoon mee in het wisselschema dus daar ben ik helemaal niet ontevreden over.

Wat is het grootste verschil tussen de clubs? 

Het leuke van Bloemendaal is dat het eigenlijk een klein clubje is met een hele grote historie, dat merk je, het is knus en gezellig. Daarnaast speel je hier elke keer om de prijzen en dat voel je wel. De kritiek neemt wat sneller toe als het een keer wat minder gaat. Bij Tilburg speelden we eigenlijk altijd om in de hoofdklasse te blijven dus waren mensen sneller tevreden. Het was vooral hard werken en vechten om de punten. Tilburg is door de fusie ook een veel grotere club dan Bloemendaal dus ook wat drukker.  Qua hockey enzo zijn het aantal trainingen wel vergelijkbaar alleen zijn er bij Bloemendaal op maandag en dinsdag heel veel jongens niet door het Nederlands.

Hoe was het om tegen je oude club te spelen?

Het was wel spannend maar ik denk dat ik het spannender vind als we straks uit op Tilburg spelen. Daar ken ik veel mensen en veel kennen mij dus dan zullen ze ook op me letten.

Jullie gaan een aantal spannende weken tegemoet. Staan nu nog derde maar op minimale afstand van de rest. Baalden jullie erg van gelijkspel tegen Amsterdam vorige week?

Ja, we hadden een beetje gemengde gevoelens. Amsterdam staat net onder ons en vooraf hadden we bepaald dat we wilden winnen. Het was belangrijk voor ons om tegen Amsterdam onze werklust te laten zien. Uiteindelijk hebben we ze met het gelijkspel in ieder geval wel onder ons gehouden.

Neemt de spanning in het team al toe nu de play-offs naderen?

Ja, we weten dat er druk op ons ligt en die verantwoordelijkheid nemen we ook. In zo’n klassieker als tegen Amsterdam merkte je ook echt dat alles uit de kast mag worden getrokken om niet te verliezen, toch wel extra emoties bij het team. Het zijn nu gewoon allemaal finales nu, komend weekend tegen Kampong ook weer. Ik verwacht dat dat een lastige wedstrijd wordt. Kampong doet het natuurlijk goed in de competitie maar ik weet ook hoe goed ons team is en als we allemaal ons niveau halen weet ik zeker dat we kunnen winnen.

 

Reageer