Heupblessure beëindigt hockeycarriere Collot d’Escury vroegtijdig

Een heupblessure heeft ervoor gezorgd dat Amsterdam-speelster Kiki Collot d’Escury noodgedwongen moet stoppen met tophockey. In 2011 werd zij al geopereerd aan haar heup maar dat bracht niet het gewenste resultaat. In februari werd zij nog Wereldkampioen met het Nederlands zaalteam. 

Amsterdam-Atasport-EHCCC-RU-Collot-descury
(c) Roel Ubels

“Ik zou heel graag nog willen blijven hockeyen maar kraakbeen schade aan mijn heup maakt dat onmogelijk,” legt de middenvelder in een persbericht uit. “Langer doorspelen is volgens de arts niet meer verantwoord. Iedereen heeft heel hard zijn best gedaan om er voor mij nog het maximale uit te halen en daar ben ik iedereen dan ook heel dankbaar voor. Maar mijn lichaam is echt op. Dat ik nu moet stoppen terwijl ik dat nog niet wil doet veel pijn, zowel fysiek als mentaal. Het is zo een heerlijke sport die mij zoveel plezier geeft, op het veld en in de zaal.”

Collot d’Escury begon haar carriere op jonge leeftijd bij Amsterdam en na een uitstap naar Pinoké speelde zij vanaf het seizoen 2008/2009 zeven seizoenen in Dames 1, waarin ze uitgegroeide tot een belangrijke speelster voor het team zowel binnen als buiten het veld. Ze werd drie keer landskampioen (2x veld, 1x zaal) en behaalde daarnaast de Europese clubtitel met Amsterdam. Ze kwam uit voor alle Nederlands jeugd teams, werd in 2009 wereldkampioen met Jong Oranje en won een jaar later het EK daarmee. De middenvelder kwam tien keer uit voor het Nederlands elftal op het veld en als zaalinternational speelde ze 26 interlands. Met de nationale zaalploeg werd ze vorig seizoen Europees kampioen en afgelopen Februari kroonde ze zich tot wereldkampioen zaalhockey met de gewonnen WK finale in het Duitse Leipzig.

Collot d’Escury: “Dat nu blijkt dat dit mijn laatste wedstrijd op topniveau was, is een heel raar gevoel. Het ging destijds wel door mijn hoofd maar uiteindelijk blijf je toch hopen dat je dat moment nog even kan uitstellen, telkens weer… Het is een prachtig en tegelijkertijd heel verdrietig afscheid, want goud smaakt altijd naar meer en ik was gewoon nog niet klaar om te stoppen. Desondanks ben ik Amsterdam, mijn teams, Jisse (coach Amsterdam) en Marieke (bondscoachzaal) heel dankbaar dat ik de ruimte heb gekregen om het op deze manier af te sluiten.”

Reageer