Lisa-Scheerlinck-oranje-rood

Oranje-Rood speelster Lisa Scheerlinck wil de KNHB hulp bieden met kinderen die anorexia hebben

Haar carrière startte ze bij Tilburg, waarna ze via Den Bosch al op zeer jonge leeftijd de weg naar Oranje-Zwart vond. In die tijd speelde zij ook voor Jong-Oranje. Opmerkelijk genoeg besloot Scheerlinck toch om uiteindelijk voor België in plaats van Nederland te spelen. Toch ging het de middenveldster, die tegenwoordig een belangrijke steunpilaar bij Oranje-Rood is, niet altijd voor de wind. Scheerlinck moest de ziekte anorexia overwinnen, iets wat haar een aantal jaar later gelukt is. 

Wie de afgelopen maanden naar de trainingen of wedstrijden van Oranje-Rood kwam kijken, die herkende een speelster op het middenveld met prachtige voetenwerk. De van origine Belgische speelster is herkenbaar door haar snelle, explosieve en korte pasjes. Een mooie techniek, waarbij zij vaak andere middenveldsters te snel af is. Met Scheerlinck bereikte haar club Oranje-Rood een aantal maal de play-offs. Toch ging het Scheerlinck de afgelopen jaren niet altijd voor de wind. Met vallen en opstaan moest de 26-jarige de ziekte anorexia verwerken. Nu een aantal jaar later, kan Scheerlinck positief richting het leven kijken.

“Koning Willem Alexander moest er aan te pas komen, zodat ik op de Jeugd Olympische Spelen in 2010 mocht meedoen”

– Lisa Scheerlinck speelde bij alle jeugdteams van het Nederlands Elftal

De overstap naar Eindhoven

Ze doorliep de hele jeugd bij Tilburg. Uiteindelijk maakte Scheerlinck op jonge leeftijd nog de beslissing om te verhuizen naar Den Bosch. Hier speelde zij uiteindelijk een aantal wedstrijden mee met het eerste. De coaches Ageeth Boomgaardt en Kai de Jager die aan het roer bij Oranje-Zwart stonden, zagen op dat moment wel wat in de toen nog zeer jonge middenveldster. De club die een aantal jaren later veranderde in Oranje-Rood, speelde toen ook al in de top van de Hoofdklasse mee. In 2011 maakte Scheerlinck de overgang naar Oranje-Zwart in Eindhoven: ‘Ik kende Ageeth en Kai goed vanuit de tijd bij Jong-Oranje. Ze gaven me veel vertrouwen, omdat ze me konden beloven dat ik bij Oranje-Zwart veel zou mogen spelen. De kans dat dit bij Den Bosch ook zou zijn, was toentertijd minimaal’.

Lisa-Scheerlinck-oranje-rood
Lisa speelde haar hele jeugd bij Tilburg. Via Den Bosch belandde zij uiteindelijk bij Oranje-Zwart. Oranje-Zwart veranderde een aantal jaren later naar de nieuwe fusieclub Oranje-Rood. Foto: Roel Ubels

De hulp van Koning Willem Alexander 

Scheerlinck speelde voor alle jeugdteams van Oranje met als hoogtepunt de Jeugd Olympische Spelen in Singapore 2010. Voor dit toernooi moest haar vader nog een Nederlands paspoort aanvragen, om dochterlief mee te laten doen in Singapore. Van het team wat toen meedeed is alleen Marloes Keetels nog actief international. ‘Uiteindelijk moest Koning Willem Alexander eraan te pas komen. Hij werkte op dat moment nog voor het NOC*NSF en heeft ervoor gezorgd dat ik op tijd een Nederlands paspoort kon krijgen en dus mee kon doen aan de Jeugd Olympische Spelen. Een bijzondere tijd’, aldus de altijd goedlachse Scheerlink. Nederland won op deze Olympische Spelen de gouden medaille.

Lisa-Scheerlinck-oranje-rood
Lisa Scheerlinck is al jaren een vaste basisspeelster bij Oranje-Rood. Foto: Roel Ubels

Gezonde voeding werd valkuil

Scheerlincks talent om te schitteren op het hockeyveld viel velen op, zelfs de huidige coach van Den Bosch, Raoul Ehren was teleurgesteld dat Scheerlinck naar de buren in Eindhoven vertrok. De stormachtige opmars richting de top, leek alleen maar beter te kunnen worden. Toch ging het Scheerlinck niet altijd voor de wind. De druk om te moeten presteren ging op dat moment in strijd met het omgaan van een ‘gezonde’ leefstijl. Trainers en coaches bij de bond lieten merken dat sommige speelsters te dik zouden zijn. De focus moest meer en meer liggen op afvallen dan op het spel hockey. Scheerlinck belandde in een neerwaartse spiraal: ‘Ik merkte dat ik meer controle over mijn leven wilde krijgen. Mijn gevoel gaf me aan dat op het moment dat ik minder ging eten, dit ook lukte. Vaak at ik alleen één appel en in de avond een beetje sla. Op zo’n dag stond ik dan wel vaak twee keer per week op het hockeyveld. Je kan je voorstellen, dat dit op een gegeven moment misging’.

“Vaak at ik alleen één appel en in de avond een beetje sla”

Lisa Scheerlinck overwon anorexia en hockeyt nu nog steeds op het hoogste niveau

Een dieptepunt in Scheerlinck’s carriere

Eind 2014 trok zij aan de bel bij de KNHB. Bij de toenmalige sportarts Conny van Bentum gaf ze aan dat ze het niet meer aankon. Het ‘te’ weinig eten en veel sporten brak het talent van Oranje op. De KNHB handelde snel en stuurde Scheerlinck naar een psychiater: ‘Elke avond lag ik in bed mijn pijn aan mijn botten. Ik had vaak blauwe plekken op mijn lichaam. Toen ik op een gegeven moment merkte dat mijn hart oversloeg, wist ik dat het goed mis was. De mentale steun van mijn ouders en vriendje kwamen op dat moment niet goed door. Ik had hulp van buitenaf nodig’. 

Conny-van-bentum
Lisa Scheerlinck klopte eind 2014 bij Conny van Bentum (uiterst links op de bank) aan voor hulp. Foto: Roel Ubels

Het traject bij de psychiater was de redding voor Scheerlinck. Langzaamaan ging het steeds beter. Scheerlinck: ‘Ik mocht niet meer trainen en hockeyen. Uiteindelijk mocht ik wel op vakantie, maar de psychiater vertelde me wel dat op het moment dat ik weer gewicht zou verliezen op vakantie, ik opgenomen moest worden. Het was het begin van een herstel. Ik was namelijk zwaarder geworden toen ik terugkwam van vakantie’.

“Ik denk dat ik de KNHB kan helpen met advies geven richting kinderen die op jonge leeftijd anorexia problemen hebben”

Scheerlinck en België 

In 2016 klopte Boomgaardt weer aan bij Scheerlinck. De coach, was verhuisd naar België en mocht proberen om de dames naar de Olympische Spelen in Rio de Janeiro te krijgen. Scheerlinck had ondertussen een dubbel paspoort, maar speelde nog nooit voor het grote Oranje. De mogelijkheid om te spelen voor België was daar. ‘Je zou juist zeggen dat twee jaar later alle problemen wel voorbij zouden zijn. Ik mocht weer hockeyen en ik kreeg dus zelfs de mogelijkheid om op internationaal niveau mee te mogen doen. Niets bleek minder waar. Een vervelende blessure, zorgde ervoor dat ik weer in een ‘dal’ terecht kwam. Wederom kreeg ik een terugval en ging ik weinig eten. Het was het moment dat ik besloot om te gaan stoppen met hockeyen voor België’. 

ageeth-boomgaardt-België
Ageeth Boomgaardt haalde Scheerlinck naar buurland België. Foto: Roel Ubels

Kennis delen met de KNHB

Strijdvaardig is Scheerlinck op het moment dat we haar bellen. Onzekerheid in haar stem is er allerminst. Het is iets waar de middenveldster de afgelopen jaren sterk in is geworden: ‘De echte Lisa heb ik pas kunnen vinden in het seizoen 2018-2019. Ik weet nu wat ik wil, ook al kan ik niet met 100% zekerheid zeggen dat ik weer een terugval ga krijgen. Gelukkig merk ik wel dat ik meer controle heb over mijn voedingspatroon. Ik kan me voorstellen dat dit probleem zich meer voordoet bij jonge hockeysters in Nederland. De ervaringen die ik heb opgedaan in mijn leven zou ik heel graag willen delen met bijvoorbeeld de KNHB. Ik denk dat er nog veel geleerd kan worden omtrent het bieden van hulp aan jonge meisjes die ook dit probleem hebben’.

“Speelsters hadden bij ons veel eerder vastgelegd moeten worden”

Een leerproces voor Oranje-Rood

Sportief gezien gaat het bij Lisa dit jaar ook niet voor-de-wind. Met haar ploeg Oranje-Rood deed zij steevast elk jaar mee om een plek in de play-offs. Het eerdere verlies van Yibbi Janssen, Laura Nunnink en Freeke Moes lijkt dit jaar de nekslag voor Oranje-Rood te gaan worden. De ploeg staat op de achtste positie in de brede middenmoot en een plek in de play-offs lijkt verder weg dan ooit. Het is iets waar Scheerlinck van baalt en onnodig acht: ‘We hebben de afgelopen vier jaar zo hard gebouwd aan ons team. Het resultaat was daar, elk jaar haalden we de play-offs. Het gat met de top-3 werd steeds kleiner. Dit jaar heb ik het gevoel alsof we opnieuw moeten beginnen. Alles wat we hadden opgebouwd is weg. We moeten vanaf 0 beginnen met een nieuwe coach Stefan Duyf, die weer een heel ander soort coach is dan onze vorige, Tina Bachmann. Met Stefan zijn we een hele nieuw weg ingeslagen, hij traint anders dan Tina. Het is jammer, maar ik denk dat het vooral voor de club Oranje-Rood een leerproces moet zijn. Speelsters hadden de afgelopen jaren veel eerder vastgelegd moeten worden, dan was dit in mijn ogen niet gebeurd. Desalniettemin kijk ik positief richting de tweede helft van het seizoen’.

stefan-duyf-oranje-rood
De nieuwe coach Stefan Duyf probeert dit jaar weer een nieuw team te smeden. Foto: Roel Ubels

Reageer