AD: “Een tweede hockeyleven”

Derk Hoek (22) speelt sinds zijn negende voor HGC en is wat je noemt kind aan huis bij de Haagse hockeyvereniging. De aanvaller raakte door een zware knieblessure in 2010 even uit beeld, maar heeft dit seizoen een nieuwe kans gekregen in de hoofdmacht van de Gazellen.

Zelfs de grootste rasoptimisten hadden een paar jaar geleden niet gedacht dat Derk Hoek ooit nog eens in de hoofdklasse zou hockeyen. De Hagenaar scheurde in februari 2010 de kruisbanden van zijn linker kniegewricht af op een skipiste in Frankrijk. “Het gebeurde in Les Deux Alpes. Mijn been bleef staan, mijn bovenbeen schoot door. Ik ben naar drie artsen geweest en uiteindelijk werd besloten om niet te opereren. Dus ik hockey nu zonder voorste kruisband. En dat gaat mij goed af. Ik heb er weinig last van.”

Tot het noodlottige moment was Hoek zeker geen onomstreden basiskracht bij HGC. Hoogstens iemand die zachtjes op de deur klopte. In 2009 mocht hij, vanwege de nodige personele problemen in de selectie, al eens kort invallen in het eerste efltal dat destijds onder leiding stond van Paul van Ass. “Het was net voor de winterstop toen ik debuteerde. Ik stond wel op de lijst, maar behoorde niet echt tot de wedstrijdselectie. Door blessures mocht ik invallen.”

Een tweede optreden in HGC 1 zou er niet meer komen in de resterende seizoenshelft. Hoek verhuisde dat jaar naar Amsterdam en wilde zich vooral focussen op zijn studieactiviteiten. Toen de hockeyer niet veel later ook nog eens zijn kruisbanden scheurde, leek een topsportcarrière plots mijlen ver weg. “Ik ben er negen maanden uit geweest. Ik had zeker niet meer de intentie om op het hoogste niveau door te gaan.”

Aan stoppen met hockey heeft Hoek echter geen moment gedacht, zo benadrukt hij stellig. “Ik sport al mijn hele leven. Ik zou niet zonder kunnen, teamsport vind ik ook het leukste. Ik was nooit gestopt met hockey. De vraag was meer of mijn knie het hoogste niveau aankon en dat is gelukkig het geval. Volgens artsen had ik heel weinig instabiliteit in mijn knie. Dat wil zeggen dat je onder- en bovenbeen veel los van elkaar bewegen. Dat was bij mij niet echt het geval. Een groot voordeel. Het belet mij niet om op hoog niveau mijn sport te beoefenen.”

De beloning voor de hardwerkende Hoek kwam op 16 september, in de openingswedstrijd tegen SV Kampong op eigen, vertrouwde bodem. “Het was de eerste keer dat ik op HGC in het eerste speelde voor de competitie. Ik vond het een erg mooi moment. Ik heb uiteindelijk iets van 25 minuten gespeeld. Ik hoop dat aantal dit seizoen nog wat uit te breiden. Ik kom van ver, maar wil deze kans nu pakken.”

Bron: AD/Mike Boeschoten

Reacties

Je eigen afbeelding bij je commentaar? Ga naar: nl.gravatar.com

bas

Leuk artikel. In de laatste alinea een foutje openeingswedstrijd. Klein maar toch..

Je kunt niet meer reageren op dit bericht.