Alexandra Heerbaart startte haar keeperscarrière in België en is nu een duidelijke aanwinst voor het Nederlandse hockey

(c) Roel Ubels

Een aantal weken geleden interviewde Hoofdklassehockey Amsterdam talent Felice Albers met als onderwerp de weg naar de top. Felice heeft ‘de pen doorgegeven aan Alexandra’, vanwege een interessante ontwikkeling in de carrière van Heerbaart. Deze week kijken we met Alexandra Heerbaart terug naar hoe haar carrière is begonnen. Dit Oranje-talent, tevens keepster van Kampong, ging afgelopen maand mee met de ploeg van Alyson Annan richting Amerika en Argentinië.  

Veel mensen weten niet dat de 24-jarige Alexandra niet in Nederland is opgegroeid. De huidige speelster van Kampong begon op haar 12de jaar met hockey, bij hockeyclub Dragons in België. Op latere leeftijd begon Alexandra pas met hockey, omdat haar toenmalige trainer haar had benaderd of zij misschien een wedstrijd wilde keepen. ‘De coach had met mijn moeder overlegd. Hij miste een keeper en speelster, en vroeg of ik misschien mee wilde doen. Dit leek me toen best leuk om te proberen’, aldus Alexandra. Meteen was de jonge Heerbaart verknocht aan het spelletje. Extra bijzonder was het dat Alexandra al op 14-jarige leeftijd mocht debuteren bij Dragons Dames 1.

Spijt om op 12-jarige leeftijd voor de keeperspositie te kiezen in plaats van ‘speelster’ te worden heeft Heerbaart niet. ‘Ik wist meteen al dat ik keepster wilde worden. Alhoewel, in Argentinië was de gevoelstemperatuur 45 graden met een keeperspak om mijn lichaam. Op dat moment heb ik ook liever minder kleding aan’, lacht Alexandra.

Wat veel mensen niet weten is dat Alexandra niet voor de Nederlandse, maar voor de Belgische jeugdselecties heeft gespeeld. Hier speelde zij bij de teams België onder 16 en België onder 18. Alexandra heeft een Nederlands paspoort, maar is opgegroeid in de omgeving van Antwerpen. In  het voortraject van de Olympische Spelen in Londen werd zij zelfs betrokken bij de Belgische nationale selectie. Alexandra vertelt: ‘Ik ben ontzettend blij dat ik nu voor Nederland mag spelen. Ik voel mij 100% Nederlands en ik wil graag grote toernooien spelen en winnen.’

Natuurlijk wist Alexandra niet meteen dat ze heel goed was. ‘Ik kreeg pas door dat ik goed was, toen wij elke week een soort van spel deden. Heerbaart legt uit: ‘We stemden elke week in het team wie de winner en loser van de wedstrijd was. Ik kreeg heel vaak het stempel: ‘man of the match’. Toen ging er bij mij al een lampje branden dat ik iets goeds aan het doen was.’ Op 17-jarige leeftijd werd zij benaderd door keeperstrainer Martijn Drijver. Er werd duidelijk gemaakt dat wanneer Alexandra een volgende stap zou willen maken, dat zij richting de Nederlandse Hoofdklasse moest vertrekken.

Bij Hoofdklasseclub Kampong kreeg zij de kans om eens mee te trainen. ‘Het gevoel wat ik overhield om bij deze club te hockeyen was fijn. Ik vond het ontzettend leuk en werd dan ook goed opgevangen door de club. Marieke Dijkstra kon mij helpen met huisvesting, en dit was voor mij belangrijk om de definitieve stap te maken’. Heerbaart vertrekt in juli 2012 richting Utrecht.

De overstap naar Utrecht was niet alleen een grote stap op hockeygebied. Ook moest er rekening worden gehouden met een nieuwe studie, huis en nieuwe vriendinnen. Een nieuw leven voor de toen nog 17-jarige speelster was begonnen.

Springende Alexandra Heerbaart

Spanning in een wedstrijd geeft meer energie

Het trainingsschema van een keepster is vaak nog enerverender dan dat van een speelster. Alexandra traint op dit moment acht keer per week. Naast kracht en algemene trainingen, heeft zij ook nog twee keer per week keeperstraining. Daarnaast staat er op zondag vaak een competitiewedstrijd op het programma.

Niet alleen de hoeveelheid trainingen maakt een keepster meteen een goede keepster. Wat een goede keeper onderscheid van een andere keepster is lastig te zeggen. Alexandra vertelt: ‘Ik sta vooral bekend doordat ik mijn lengte goed kan gebruiken. Omdat ik best lang ben, kan coördinatie over lichaam en bal een probleem zijn. Andere keepsters kunnen meer problemen hebben om dit te coördineren. Ik denk dat ik mijn coördinatie goed op orde heb in combinatie met mijn snelle reflexen’. Dat Alexandra snelle reflexen heeft is waarschijnlijk niet zo gek. Bij Marieke Dijkstra debuteerde Heerbaart al op jonge leeftijd in de Oranje zaalselectie. Alexandra vertelt: ‘In de zaal gaat alles zo snel en moet je heel snel reageren. Ook ben je altijd betrokken bij het spel. Ik krijg heel veel energie van meer spanning in de wedstrijd. Dit maakt mij nog beter’. Heerbaart ontving in 2018 de prijs voor beste keepster op het WK indoor.

Een rocky road is ook een road naar de top

Ook Alexandra moet net als Felice Albers keuzes maken (Lees ook: De weg naar de top van Felice Albers). Bijzonder is het namelijk dat zij ook nog haar Master Finance & Investment volgt aan de Universiteit in Rotterdam. Een strakke planning en discipline is vereist. Helaas kon Heerbaart afgelopen januari niet beginnen aan haar scriptie. ‘Ik moest op dat moment kiezen voor studie of hockey. Deze keuze is simpel voor mij. Voor mij gaat het Nederlands elftal boven alles. Mijn scriptie kan ik altijd nog schrijven’.

De weg naar de top gaat niet altijd in een rechte lijn. Vele jonge spelers en speelsters halen de top net niet. Ook Alexandra kent tegenslagen in haar weg om de beste keepster van de wereld te worden. ‘Ik heb meerdere tegenslagen gekend in mijn hockeycarrière. Hier was ik in eerste instantie heel boos en verdrietig om. Later kan ik het relativeren en weet ik waar ik aan moet werken. Ik denk dat bijvoorbeeld het afvallen voor een selectieteam op jongere leeftijd dus helemaal niet erg is. Ik heb hier zelf namelijk heel veel van geleerd’, aldus Alexandra.

Net zoals Felice Albers maakt Heerbaart duidelijke keuzes in wat zij wel en niet wilt doen. ‘Ik vind het jammer dat ik bijvoorbeeld af en toe een 21-diner van vriendinnetjes moest missen. Gelukkig begrijpen zij dit goed. Zij vragen mij dan vaak wanneer ze weer kaartjes kunnen krijgen voor een van mijn wedstrijden’, legt Alexandra uit. Ook haar ouders komen vaak vanuit België gereden om bij Heerbaarts wedstrijden te kijken. ‘Mijn ouders zijn zelfs naar Groningen vanuit Antwerpen gereden om hier naar mij te kijken. Alexandra werkt hard om ervoor te zorgen dat het niet alleen Groningen wordt waar haar ouders heen moeten om hun dochter te gaan bekijken. Ik wil graag veel grote toernooien spelen met Oranje in meerdere landen. Ik kijk er erg naar uit om komende maanden weer hard te trainen, om mijn uiteindelijke droom te verwezenlijken: Het meedoen aan de Olympische Spelen in Tokyo 2020’.

Door: Hans Hofstra

(c) Roel Ubels

(c) Roel Ubels

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Je eigen afbeelding bij je commentaar? Ga naar: nl.gravatar.com

Er zijn nog geen reacties, ben jij de eerste?

Je kunt niet meer reageren op dit bericht.