Column Ingrid Beek: EK-ParaHockey trainingsweekend - Hoofdklasse Hockey Nederland
EK ParaHockey selectie.

Column Ingrid Beek: EK-ParaHockey trainingsweekend

We leven er met z’n allen al een tijdje naar toe, het EK hockey op 7 t/m 9 juli in Amstelveen. Voor een twintigtal spelers is het hard werken om Nederland te mogen vertegenwoordigen in het G-toernooi. Maandelijks een serieuze training en aansluitend de elftallendag.

Maar spelers en ouders hebben het ervoor over om op zondagmorgen ‘lekker vroeg’ in de auto te stappen naar een hockeyclub ergens in centraal Nederland. Krantje mee, bijkletsen met andere ouders en EK-trainers, veel koffie (cappuccino voor mij, dank je) en met een beetje geluk in de zon langs de lijn de vorderingen bekijken. En die zijn er, de coronamoeheid en vetrolletjes verdwijnen zienderogen ;-).

Dit afgelopen weekend was er een trainingsstage in Keulen, Duitsland. Ruim van tevoren kregen we een inpaklijst, dagschema en kamerindeling. Bij ons werd deze geprint en samen hebben we op donderdag de spullen verzameld, afgevinkt en ingepakt. So far so good. Alleen de tandenborstel en iPad/iPhone de volgende ochtend niet vergeten. Toch wel spannend allemaal, welterusten!

Een drietal (gesponsorde) personenbusjes reden langs strategische plekken (langs de A12) om de spelers op te pikken. Op vrijdagmorgen meldden wij ons op een zonnig parkeerterrein in Zevenaar, samen met de anderen uit de (wijde) omgeving en Anja met haar bagage-auto. Alleen al de twee keepertassen zijn een uitdaging om te vervoeren, samen met alle persoonlijke tassen, koffers en hockeyspullen. Geen overbodige luxe dus. De busjes waren keurig op tijd in Zevenaar, veel geknuffel en gelach. De spanning voor de reis en een paar dagen van huis viel meteen weg. Het duurde even voordat er was ingepakt, de groepsfoto gemaakt en een laatste toilet bezocht. Maar daar gingen ze, op avontuur.

We werden regelmatig op de hoogte gehouden met foto’s en video’s via de ouder-app, dat zag er goed uit! Pittige trainingen zo te zien, maar alleen maar blije gezichten! Het trainingsteam heeft superveel werk gehad met het organiseren, (video game) analyseren en bespreken, chapeau! 

Er is een homogeen cluppie spelers ontstaan, nieuwe vriendschappen geboren en oude vriendschapsbanden aangehaald, dat bleek wel uit de verhalen van spelers en trainers bij terugkomst in Zevenaar. Om het samen te vatten: moe maar zeer voldaan. Zo fijn om te zien, dankjewel allemaal!

Groet, Ingrid

Hoofdklassehockey plaatst op verschillende momenten een column van Ingrid Beek over haar ervaringen met haar dochter en G-hockey in Nederland. 

Reageer