Victoria's verliezen niet - Hoofdklasse Hockey Nederland
Carmen en Jordan Victoria spelen tegen elkaar in de promotieklasse.

Victoria’s verliezen niet

Dat talent in de familie Victoria zit dat staat vast, met Carmen Victoria spelend in HC Oranje Rood dames 1 en Jordan Victoria spelend bij Were Di dames 1 heb je twee nichtjes die op hoog niveau hockeyen. We vroegen ze hoe het is om op dit niveau te hockeyen en alles wat daarbij komt kijken en wat je ervoor moet laten. 

Allereerst hoe is het om als nichtjes op dit niveau te hockeyen? 

C: Heel erg leuk, we moesten in de jeugd al regelmatig tegen elkaar spelen en hebben nu in de voorbereiding vaak een oefenwedstrijd. Die dagen staan altijd rood in de agenda: Victoria vs Victoria. Dan staat onze oma altijd met 2 sjaaltjes om langs de lijn. Een bijzondere wedstrijd die we tegen elkaar hebben gespeeld is de halve finale van het District-kampioenschap zaal. Daar stond er ook echt wat op het spel en dat voelde we beide wel. Het maakt het extra leuk om zo’n ervaring met elkaar te kunnen delen. Jordan heeft mij altijd gesupporterd en dat zal ik bij haar ook altijd blijven doen. Wij zijn sinds dag 1 beste vriendinnen en hebben al zoveel meegemaakt samen. Die herinneringen zijn heel veel waard. We roepen al sinds jongs af aan hoe leuk we het zouden vinden om ooit een keer samen in een team te spelen, misschien dat dat in de toekomst ook zal gebeuren. 

J: Ik vind het leuk om een nichtje te hebben die dezelfde passie deelt als ik. Op familie verjaardagen gaat het dan ook eigenlijk altijd over sport. Dan pakt Carmen er weer pen en papier bij om een situatie te schetsen en te vragen wat de rest ervan vindt of vraag ik wat ze van de beelden vinden die ik op mijn telefoon heb staan. Bijna heel onze familie speelt of speelde vroeger op een hoog niveau een sport. We zeggen altijd ‘Victoria’s verliezen niet’ met een grapje natuurlijk.

Elk jaar komen we elkaar wel eens tegen op het veld. Voor de wedstrijd even hoi zeggen en dan gelijk ook weer game face on. Als we in duel komen zijn we beide gebrand op die te winnen.(als je hem verliest hoor je het over 20 jaar nog op verjaardagen…). Na de wedstrijd maken we standaard een foto als we het veld aflopen en kletsen we nog even na. 

Carmen en Jordan Victoria spelen tegen elkaar in de promotieklasse.
Carmen en Jordan Victoria spelen tegen elkaar in de promotieklasse. Foto: RvG Fotografie

Jullie hockeyen beide al jaren en altijd op goed niveau, waar komt dat fanatisme vandaan? Jordan bij jou vanuit je vader (Raymond Victoria “oud profvoetballer van o.a. Willem II)? 

C: Wij komen inderdaad uit een echte sportfamilie. Onze vaders hebben vroeger altijd op het hoogste niveau gevoetbald. Dat hebben ze ons meegegeven. Zij hebben dit weer meegekregen van onze opa die heel goed kon voetballen en honkballen. Los van mij en Jordan, heb ik nog een zusje bij Den Bosch in de A1 en een zusje bij MOP in de B1. Ik vind het heel leuk dat zij ook zo fanatiek zijn en talent hebben. Bij mij was het van jongs af aan wel duidelijk dat ik meer wilde in het hockey. Samen met mijn vader stond ik dan ook elke zondag 2 uur op het veld te trainen. Ik durf wel te zeggen dat ik mede door al die extra uren sta waar ik nu ben en daar nog steeds veel aan heb. Op een familiedag zal het altijd gaan over het afgelopen weekend en kunnen dan met zijn allen uren napraten en situaties schetsen. Verder is het altijd voor de zoveelste keer oude verhalen vertellen en dus ook weer opnieuw allemaal in de slappe lach liggen. 

J: Ik durf niet zo goed te zeggen waar dat vandaan komt. Ik denk dat het onbewust toch vanuit de familie komt. Ondanks dat mijn vader altijd heeft gevoetbald, heeft hij me nooit gepusht om op hoog niveau te sporten. Als ik erom vraag geeft hij me tips over mijn positie op het veld of waar de ruimtes liggen maar verder houdt hij zich er eigenlijk helemaal buiten. Ik vind het gewoon heerlijk om volle bak voor iets te gaan, lekker mijn energie kwijt te kunnen en samen met het team presteren.

De droom van iedere ambitieuze hockeyer/hockeyster is om in de hoofdklasse te spelen of nog hoger het NL-team te halen. Wat zijn jullie doelen?

C: Ik speelde natuurlijk in de jeugd bij Den Bosch en keek altijd heel erg op tegen de speelsters van dames 1. Ik wilde ooit ook bij dat team gaan horen. Toen ik ouder werd ging ik ook meer om me heen kijken en inschatten wat mijn kansen waren. Mijn doel was om hoofdklasse te halen en me te ontwikkelen tot een belangrijke speler. Ik ben super blij dat ik deze kans uiteindelijk heb gekregen bij Oranje Rood en heb het ook erg naar mijn zin. Ik heb nog de leeftijd om voor Jong Oranje uit te komen en hoop dat ik daar aankomend jaar een kans voor krijg. Mijn ultieme droom is wel het Nederlands elftal. 

J: Ik hou ervan om bij Were Di te hockeyen. Iedereen wilt presteren maar aan de andere kant gaat het ook om het plezier. Ik zit goed op mijn plek hier. Er zou iets heel geks moeten gebeuren wil ik naar een andere club gaan. Mijn doel is om met dit team zo ver mogelijk te komen. Er gaat komend jaar veel veranderen dus ik ben benieuwd. Het vertrouwen is er in ieder geval.

Carmen en Jordan blijven beiden hun club trouw.
Carmen en Jordan blijven beiden hun club trouw. Foto: RvG Fotografie

Bij de eredivisie vrouwenvoetbal zijn er een paar clubs waar speelsters een vast contract hebben en kunnen “leven” van hun werk voetballen. Hoe zit dat met hockey? 

C: Ik heb wel een vast contract maar kan er helaas niet van leven. Ik hoop dat dat in de toekomst kan veranderen. Het is namelijk lastig om geld te verdienen voor speelsters als ik wanneer zij nog studeren. Werken naast het hockey en een studie is bijna geen beginnen aan. 

J: Bij hockey krijg je sowieso minder betaalt dan bij het voetbal. Er is natuurlijk een stuk minder media-aandacht, wat dus ook betekent dat er minder geld in omgaat. We krijgen bij Were Di niet betaalt dus ik kan er zeker niet van leven nee haha.

Welke positie spelen jullie? Is dit ook jullie favoriete positie? 

C: Ik speel op het middenveld en dan het liefst rechts op de flanken. Daar kom ik het best tot mijn recht en vind ik het ook het fijnst om te spelen. Ik ben een aanvallende speler en moet het hebben van mijn techniek, snelheid en overzicht. Die kan ik het best inzetten rond het middenveld en in de voorhoede. Jordan speelt achterin dus als wij tegen elkaar spelen dan komen we elkaar regelmatig tegen op het veld. We willen altijd de duels winnen van elkaar want de verliezer krijgt dat anders voorlopig nog wel te horen haha.

 J: In de jeugd speelde ik het ene jaar rechtsvoor en het andere jaar linksachter maar linksachter is toch wel echt mijn plekje geworden. Ik heb het hele veld voor me waar ik goed overzicht heb en soms kom ik nog eens in de cirkel. Al is mijn doel komend jaar wel om aanvallender te spelen zodat ik daar vaker uitkom en gevaarlijker kan zijn.

Volgend jaar spelen jullie beide in de promotieklasse, wat zijn jullie verwachtingen? 

C: Het is een moeilijke periode geweest voor mij en mijn team door de degradatie uit de hoofdklasse. Er zijn veel veranderingen geweest naar volgend jaar toe. Desondanks zijn we de afgelopen weken met veel goede energie begonnen met de nieuwe selectie. Ons doel is om zo snel mogelijk weer te promoveren dus daar beginnen we aankomend seizoen gelijk mee. We hebben een duidelijk doel en ik heb zin om eraan te beginnen! Waar ik ook erg naar uitkijk zijn natuurlijk de wedstrijden tegen Were Di ;).

J: We hebben een nieuwe coach en assistent dus bij ons wordt letterlijk heel het roer omgegooid. Ook zijn er veel spelers van afgelopen jaar gestopt of naar een andere club gegaan wat een groot verschil maakt. Ik heb alle vertrouwen in komend seizoen, de basis van het team staat er nog en we hebben meiden van buitenaf gehaald met veel kwaliteit. Ze hebben allemaal bewust voor Were Di D1 gekozen en dat zie je ook terug op het veld. Ik kan niet wachten tot het seizoen begint. Ik ben benieuwd waar we staan tegenover andere clubs en natuurlijk de wedstrijd tegen Oranje Rood niet te vergeten. 

Foto’s: RVG Fotografie

Reageer