Weusthof: “Ik heb behoorlijk veel op mijn talent gehaald”

“Als ik naar een club als Bloemendaal was gegaan had ik misschien de titel gewonnen met een team dat ook zonder mij kan,” zegt Roderick Weusthof tegen het AD/Utrechts Nieuwsblad. De topscorer aller tijden van de hoofdklasse heeft nog anderhalf jaar om zijn terugkeer aan de Laan van Maarschalkerwaard van zilverwerk te voorzien.

Een keizer op de vaderlandse hockeyvelden, maar omstreden in de internationale top. “Ik moet toegeven dat ik als student niet de beste topsporter was,” aldus Weusthof.

“Ik heb behoorlijk veel op mijn talent gehaald. Ik woonde in een studentenhuis met twaalf gasten, maar ik had dat nooit anders willen doen. De ervaren internationals kwamen in het begin van mijn interlandcarrière al naar me toe om zich af te vragen hoe ik leefde wel de juiste manier was. Nadat ik in 2008, na de spelen van Peking, door Michel van den Heuvel niet werd geselecteerd voor het Nederlands elftal ben ik serieuzer geworden. Vanaf dat moment ben ik gaan samenwonen en in 2010 overgestapt naar Rotterdam om vol voor London te gaan. Ik ben niet altijd onbesproken geweest in het Nederlands elftal. Ik heb geleerd dat je zelf bepaalt of je er alles aan hebt gedaan. Ik neem het mezelf wel kwalijk dat bij het Nederlands elftal in het verleden niet meer heb opgeëist. Wat voor rol je ook hebt, vreet jezelf niet op maar spreek het uit. Dat gaf ik door aan de jongere gasten uit Oranje en nu ook bij Kampong.”

De behendige spits raakt ook vier maanden later nog niet uitgepraat over de Olympische Spelen, waar Oranje de finale met 2-1 verloor van Duitsland. Hij scoorde drie keer in de sensationele 9-2 overwinning op Engeland in de halve finale. “Alles kwam er in London uit waar ik naartoe had gewerkt,” glimt Weusthof. “Ik heb deze zomer alles kunnen uiten als persoon en hockeyer wat in me zit. Onder Paul van Ass voelde je als speler ook dat er ruimte was om je uit te spreken. Iedereen respecteerde elkaar binnen het team. Iedere speler moet vertrouwen hebben in de weg van iemand anders. Mooi voorbeeld vind ik Marcel Balkensteijn (verdediger Oranje Zwart, red.). We noemen hem binnen het team gekscherend ‘de toerist’, omdat hij alles prachtig vond in het olympisch dorp en overal en met iedereen een praatje maakt. Wij hebben tegen hem gezegd: ‘Balki, doe wat je wilt, zolang jij op de doellijn alle ballen eruit blijft koppen is het goed’. En hij was ook retegoed.”

Nu is De Knoest (zijn bijnaam), dit jaar vader geworden van een dochter, topspits bij Kampong en heeft hij getekend voor twee seizoenen om zijn tophockeycarrière af te sluiten. De landstitel zou een passend einde voor het strafcornerfenomeen betekenen die altijd nog die sleeppush achter de hand had als het niet liep met zijn veldspel. “Dat is altijd een houvast geweest in mijn hockey. Zonder die corner was ik denk ik minder ver gekomen.”

“Ik denk dat we een serieuze gooi kunnen doen naar de titel. Daarvoor moet er nog wel wat gebeuren. We zijn te wisselvallig en spelen soms te veel hetzelfde spelletje. Dit seizoen willen we minimaal derde worden en volgend jaar de Euro Hockey League spelen.”

Wat denkt u? Maakt Kampong kans op de titel? Laat uw mening achter en reageer op elkaar met respect.

Foto: Maurice de Wert

Bron: Sander Collewijn/AD

 

Reacties

Je eigen afbeelding bij je commentaar? Ga naar: nl.gravatar.com

MJ

Wat hij zegt over Bloemendaal is wel waar. Aan de andere kant kun je door veel betere spelers om je heen wellicht meer groeien maar wanneer je in een iets minder elftal echt de betere bent dan groei je weer meer omdat je meer verantwoordelijkheid hebt.

Vaak zie je in het voetbal dat topspelers die bij bv. Real Madrid komen ineens niet meer zou uit kunnen blinken als bij een andere topclub.

Ik denk dat dit in het hockey over de langere termijn wel geldt voor Bloemendaal en Amsterdam.

Het is een persoonlijke keuze, verreweg de meeste mensen zouden voor de absolute top kiezen maar ik kan zijn keuze wel begrijpen.

hans

Voor Weusthof geldt het zelfde op als voor Taeke zonder corner waren beide nooit internationals geworden.

Simba

Dit artikel is down to earth.
En Roderick is dat ook.
Mooi om te lezen.

Bram

@hans

Dat is echt niet waar. Weet niet wat je tegen roderick hebt maar dit is een zeer goede hockeyer! Zeker niet alleen een cornerman!

hans

@Bram, heb helemaal niks tegen Roderick, lijkt me zelfs een hele aardige jongen, maar daar gaat het hier niet om. Trouwens een rare redenatie van jouw kant dat je dan gelijk ook iets tegen iemand hebt.

Zonder corner was hij nooit internationaal geweest,maar gelukkig voor hem heeft hij een topcorner en werd dus international.

hoi

Natuurlijk, is kampong dat!

AssvanPaul

@Hans, ik ben het niet helemaal met je eens. Naast zijn corner scoort hij ook op andere momenten, en veel ook. Voor mij is het een spits met een neusje voor de goal. Een complete hockeyer die itt TT ook een goede slag en pass in huis heeft. Nee geen wereldtopper maar ik geef hem meer credits dan jij doet.

TT kan alleen maar (hard en ver) pushen. Dat deze kerel het NL XI heeft gehaald is uitsluitend door de corner. Maar Weusthof biedt meer.

Eenmens

@hans, @assvanpaul en @bram. Roderick was niet alleen belangrijk door zijn corner, inderdaad ook door goede hockey kwaliteiten. Weliswaar niet van het kaliber Teun de Nooijer. Het inderdaad waar dat door zijn corner veel gescoord heeft, echter ook veel velddoelpunten. Niets voor niets topscorer allertijden, met zeer hoog gemiddelde per seizoen en ook 4x gouden bal gewonnen.

Het belangrijkste is dat Roderick als mens een topsporter was. In het groepsproces bij zowel hoofdklasseclubs en nationaal team heeft hij daar zeer belangrijke bijdrage aan geleverd. Dat maakte Roderick een nuttige en terechte international.

tom

@eenmens, denk dat het met die hockeykwaliteiten allemaal wel meeviel, hij is jarenlang geslecteerd op zijn corner als 2e man achter Taeke, niks mis mee, maar laten we niet doorslaan dat het zo,n geweldige speler is.

En de laatste jaren zijn ook hockeyend zijn kwaliteiten vooruit gegaan.

Je kunt niet meer reageren op dit bericht.