Sun 29 April 2012 14:45
Gescoord
Relevante wedstrijdverslagen
De Telegraaf: “Van den Heuvel heeft een mooi stel”
Het werd op Het Kopje voor Michel van den Heuvel een weerzien met gemengde gevoelens. De huidige coach van de mannen van Oranje Zwart won met zijn ploeg op bezoek bij Bloemendaal de topper in de hoofdklasse met 4-3. Maar Van den Heuvel, van 1999 tot 2004 ook al coach van Oranje Zwart, vierde in dienst van Bloemendaal zijn grootste successen als clubcoach want hij pakte met ’De Musschen’ in de periode van 2006 tot en met 2008 driemaal achter elkaar de landstitel. „Ja, het is mooi om na vier jaar hier weer terug te zijn en al die bekenden te zien. Dat doet me goed. Bovendien spelen er bij Bloemendaal nog zeven jongens die ik zelf als coach nog meegemaakt heb.”
Van den Heuvel (48) werd na zijn periode bij Bloemendaal als bondscoach derde op het EK (2009) en derde op het WK (2010). Maar dat was voor de KNHB onvoldoende om door te gaan. Vervolgens werd hij bondscoach in Pakistan waar hij in maart van dit jaar zelf opstapte. „Na de Champions Trophy eind vorig jaar, had ik na tien weken van huis al besloten om na de Olympische Spelen, waar we met Pakistan direct voor geplaatst waren, terug te gaan naar Nederland. Door interne strubbelingen in Pakistan is dat balletje eerder gaan rollen en ben ik weer bij Oranje Zwart terechtgekomen.” Van den Heuvel heeft een contract voor vier jaar getekend: „Dat geeft duidelijkheid en de club wil op deze manier ook rust creëren rond het team.”
Oranje Zwart (slechts éénmaal landskampioen in 2005) heeft dit seizoen een ijzersterk team met de ’verloren zonen’ Robert van der Horst en Rob Reckers weer in de gelederen. Bovendien heeft Van den Heuvel naast vijf Oranje internationals en een Belgisch international ook twee Pakistaanse internationals aan zijn selectie toegevoegd. Dat alles maakt zijn ploeg een titelkandidaat.”
Het duel tussen Bloemendaal en Oranje Zwart, waarbij de thuisclub steeds op voorsprong kwam, leek lange tijd te eindigen in een gelijkspel (3-3). Maar toen kreeg Bob de Voogd het op zijn heupen. De Voogd, die de eerste twee wedstrijden vanwege een voetblessure had moeten missen, liet met de bal aan zijn stick verdediger Wouter Jolie zijn hielen zien en passeerde Jaap Stockmann met een snoeiharde backhand. De Voogd: „Die voetblessure is nog niet helemaal over en het was maar de vraag of ik zou kunnen spelen. Maar met een paar pijnstillers ging het redelijk. Ik weet dat ik niets kapot kan maken, dus is het alleen een kwestie van de pijn verbijten. In de laatste vijf minuten zat ik er behoorlijk doorheen, maar met een alles-of-nietsactie maakte ik toch de winnende. En dat is een heerlijk gevoel.”
Volkskrant: “Oranje Zwart is dit seizoen in staat klappen uit te delen”
Bloemendaal – Oranje Zwart 3-4
Drie keer nam Bloemendaal uit een strafcorner de leiding, maar het slotakkoord was voor Oranje Zwart. In de laatste minuut rondde Bob de Voogd een fraaie rush af met een backhand die doelman Stockmann te machtig was, 3-4.
Zijn treffer luidde de eerste nederlaag van Bloemendaal in en betekende dat Oranje Zwart zijn ongeslagen status in de hoofdklasse behield. Oranje Zwart is samen met Kampong koploper in de hoofdklasse, dat dit weekeinde de meeste productieve competitieronde kende uit de historie. In zes duels werd er 45 keer gescoord.
Michel van den Heuvel, coach van Oranje Zwart, was blij dat zijn ploeg er in positieve zin een bijdrage aan had kunnen leveren. ‘Dit soort topwedstrijden wordt doorgaans beslist op de laatste kans. Die was voor ons en De Voogd bezat de rust en het zelfvertrouwen toe te slaan’, doceerde Van den Heuvel.
Na vier jaar keerde Van den Heuvel (48) zondag terug op ‘t Kopje in Bloemendaal dat hij na drie landstitels op rij inruilde voor de functie van bondscoach van het Nederlands elftal. Na derde plaatsen op het EK en WK werd de Eindhovenaar in april 2010 ontslagen vanwege een verschil van inzicht over het beleid.
De coach werd verweten angsthazenhockey te spelen en de noodzakelijke verjonging te traag door te voeren. Enkele maanden later trad hij in dienst van Pakistan waarmee hij Aziatisch kampioen werd en kwalificatie voor het olympisch toernooi afdwong. Vervolgens werd hij het slachtoffer van de vijfde colonne.
In maart van dit jaar werd hij op straat gezet wegens ‘contractbreuk’. De zaak is inmiddels uitgelopen op een juridisch geschil dat binnenkort voorkomt voor het Hof van Arbitrage in de sport (CAS) in Lausanne.
Al maanden voor zijn gedwongen vertrek uit Pakistan nam Van den Heuvel het besluit na de Olympische Spelen zijn werkterrein weer te verleggen naar Nederland. ‘In november was ik tien weken onafgebroken van huis. In die periode besloot ik terug te keren. Tot dat moment was hockey altijd nummer een geweest in mijn leven, maar ik wilde meer tijd bij mijn gezin doorbrengen. Mijn zoon is elf. Ik wil hem zien opgroeien, deel uitmaken van zijn leven.’
Bij Oranje Zwart waar hij zelf actief was als hockeyer en van 1999 tot 2004 coach was, was hij in die tijd lid van de commissie die het project OZ Vooruit opstelde. De groep zocht een nieuw bestuur bijeen, bracht de precaire financiën op orde en stelde een meerjarenplan op waarin voor Van den Heuvel een vierjarig contract klaar lag als baas van de sectie tophockey mannen.
Onder Van den Heuvel is OZ bezig aan een cultuuromslag. ‘De club leeft weer’, zegt Marcel Balkestein. ‘De sfeer is weer positief. Het verschil met vorig seizoen is groot. Toen zaten we in de hoek waar de klappen vielen. Nu delen we zelf de klappen uit.’
Zoals tegen Bloemendaal, dat teleurgesteld afdroop door de late treffer van De Voogd. ‘Dit was een spektakelstuk waarin de gelukkigste met de winst aan de haal ging’, erkende Balkestein. ‘Een gelijk spel had de verhoudingen beter weergegeven.’
Voor Balkestein is de hand van Van den Heuvel zichtbaar bij OZ. ‘We zijn vier, vijf weken bezig maar Michel is nog steeds een man van de discipline. Hij eist passie, strijd en energie. Als dat er niet is, zit hij er boven op.’
Toch is de coach in de beleving van Balkestein een stuk rustiger geworden. ‘Natuurlijk kan hij soms nog uit zijn vel springen en slaat de vlam regelmatig in de pijp, toch komt hij veel relaxter over als vroeger. Zijn trainingen zijn als vanouds van hoge kwaliteit en analytisch behoort hij tot de top. Ik ga weer met plezier naar de trainingen. Hij laat ons hard werken, de vonken springen er van af, maar het klikt tussen de groep en de coach.’
Met de terugkeer van de verloren zonen Van der Horst en Reckers en de komst van twee Pakistaanse internationals beschikt Van den Heuvel over een brede, sterke selectie met acht spelers die actief waren in het Olympisch toernooi. ‘Ons eerste doel is de play-offs te halen’, zegt Van den Heuvel. Maar bovenal predikt de coach gedrevenheid en scherpte.
Tegen Bloemendaal zat hij vrij rustig op zijn plastic klapstoeltje naast de dug-out. ‘Ik zag dat we goed bezig waren. De focus, agressie en intentie waren aanwezig. Daarnaast toonden we veerkracht door drie keer een achterstand ongedaan te maken. Ik had het gevoel dat we deze wedstrijd niet konden verliezen.’
Bron: De Volkskrant/Rob Kramp
Teun de Nooijer: “Dat doet pijn” 38 reactie(s)
Foto © Ben Haeck – www.hockeyfotografie.nl
Het was een kraker van een wedstrijd, de kwartfinale tussen Bloemendaal en Oranje Zwart in de EHL. Het publiek, dat wederom massaal naar Bloemendaal was gekomen, kreeg een wedstrijd op hoogspanning te zien en daarmee zeker waar voor hun geld. Oranje Zwart, dat momenteel derde staat in de Hoofdklasse, heeft dit seizoen nog niet weten te winnen van de koploper in de Nederlandse competitie, maar in de EHL staan de Eindhovenaren in hun voordeel. Het moest weliswaar via shoot-outs gebeuren, want na de reguliere speeltijd en de verlenging stond het nog steeds 1-1 (doelpunten van Jelle Galema en Martijn van Mierlo).
De shoot-outs zijn een veel besproken onderwerp in hockeyend Nederland. Aan het einde van de wedstrijd werden captains Jeroen Delmée en Teun de Nooijer, die door een kuit- en achillespeesblessure niet meespeelde, in de ABN AMRO Hockey Dome dan ook aan hetzelfde onderwerp onderworpen. “De shoot-outs zijn perfect voor ons,” lacht Delmée. En daar heeft de vertrekkende middenvelder gelijk in, want de Brabanders treinen door naar de halve finale door zaterdag en maandag te winnen na shoot-outs. “Ik weet nog niet of het een verrijking is voor de hockeywereld, maar het is in ieder geval wel spectaculair voor het publiek,” aldus Delmée.
De geblesseerde De Nooijer is er uiteraard iets minder enthousiast over. “De shoot-outs zijn zeker geen verrijking,” zegt de aanvoerder met een knipoog. “Vorig jaar verloren we de kwartfinale ook al door de shoot-outs. We hebben er op getraind, heel veel zelfs, maar het ging helaas niet goed.” Aan Bloemendaal-zijde raakte Ronald Brouwer de paal en lobde Laurence Docherty over. OZ’ers Simon Gougnard en David Alegre, die zaterdag nog miste, wisten de bal wel op de plank te krijgen en zo versloeg Oranje Zwart de geduchte Hoofdklasse-concurrent.
Foto © Euro Hockey League – Frank Uijlenbroek
Naast de shoot-outs is ook de tijdsindeling anders dan in de Hoofdklasse. In plaats van twee keer 35 minuten is het in Europa vier keer 17,5 minuut. International Marcel Balkestein is er over te spreken: “Ja, dat is zo lekker. Hoewel ik geen last heb gehad van de hitte vind ik het wel heerlijk om wat vaker rust te kunnen nemen.” Delmée beaamt dat. “Die extra rust is helemaal perfect voor mij,” grapt de 38-jarige oud-international. Of Delmée last had van zware benen na zaterdag? “Ja, dat voel ik wel, hoor. Maar we hebben een heel brede selectie die dat kan opvangen. Dat is ook onze kracht, want aan het einde van de wedstrijd kunnen we nog steeds 100% geven.”
En dat hadden de Eindhovenaren hard nodig, want hoewel OZ de eerste helft van de wedstrijd domineerde, was het Bloemendaal dat de tweede helft op de deur van de oranje-zwarten klopte. Met twee ballen op de paal en lat was het nagelbijten voor de fans op de tribune. Maar niet alleen voor het publiek was het zweten geblazen. Teun de Nooijer moest het spektakel vanaf de bank bekijken. “Ja, dat doet wel pijn. Maar ik probeer mijn team dan op een andere manier te helpen door ze te coachen. Ondanks het verlies ben ik trots op de jongens.”
Oranje Zwart kan zich in het weekend van 11 en 12 juni gaan opmaken voor een nieuwe Nederlandse Europese wedstrijd. HGC, dat zich zondag plaatste voor de halve finale ten koste van het Engelse Beeston, wordt namelijk de nieuwe opponent. Maar eerst spelen beide ploegen nog twee Hoofdklasse-wedstrijden (1 en 8 mei) voordat ze Europees weer mogen schitteren.
Foto onder: Roel Bovendeert wordt getroost door Nick Meijer
Eerste nederlaag van Oranje Zwart 1 reactie(s)
De hockeyers van Oranje Zwart staan sinds woensdagavond weer met beide benen op de grond. Landskampioen Bloemendaal kwam op het Kopje in de tweede helft tegen OZ goed op stoom en lichtte de koploper pootje: 3-1.
De Eindhovenaren, tot woensdag ongeslagen, staan nog wel steeds eerste in de hoofdklasse. Bloemendaal volgt met een punt minder op plek twee.
OZ-Trainer Sjoerd Marijne reageerde gelaten op de eerste nederlaag van dit seizoen. “Dit hoort bij het proces. Tijdens het groeien kun je ook eens vallen en dan moet je ook weer opstaan. “
Bron: Eindhovens Dagblad
Relevant nieuws
Swann: “Een geweldige prijs”
Matthew Swann van Bloemendaal had een goede dag afgelopen zondag in de finale van de EHL. De verdediging stond als een huis en wist de doorgang richting het doel van Jaap Stockmann te voorkomen. Mede door een geweldig spelende Swann kregen de Dragons uit België weinig kansen.
Bloemendaal won de finale tegen de heren uit Brasschaat uiteindelijk met 2-0 en verzekerde zich daarmee op de beker. “We hebben de wedstrijd gedomineerd. Er waren een aantal kansjes voor de Dragons, maar deze wisten we goed af te stoppen. Met onze verdedigende groep hebben we het vandaag fantastisch gedaan en de Dragons uit onze cirkel gehouden. We wisten dat als we de nul zouden houden we zouden winnen,” vertelt Swann.
“Ook de voorhoede heeft fantastisch gespeeld vandaag. Ze bleven doorgaan met hard werken en vele meters voor het team maken totdat we de tweede goal scoorden.”
Swann kan na dit weekend weer een prijs aan zijn prijzenkast toevoegen. De EHL. “Het is een droom die uitkomt om de EHL te winnen, maar er zijn nog een aantal dingen op mijn bucketlist die ik wil voltooien, waaronder het Nederlands kampioenschap. Dat gaat dit jaar niet lukken, maar hopelijk na het wereld kampioenschap in 2014, wanneer ik weer terug wil komen.”
Voor Swann eindigt hiermee een avontuur in Nederland voor nu. “Ik vind de club fantastisch en ook ons team is hartstikke leuk. Hockeyend zijn we allemaal goed, maar ook dingen buiten het hockey zijn belangrijk en dat doen wij ook. Ik ga ze missen en heb een mooie tijd gehad,” blik Swann terug.
Bovendeert: “Heerlijke overwinning”
De heren uit Bloemendaal wisten zich afgelopen weekend te kronen tot winnaar van de EHL. In een spannende finale werd er met 2-0 afgerekend van Dragons uit België.
In het eerste kwart gingen meteen alle remmen los. De heren uit Brasschaat begonnen sterk aan de wedstrijd en kregen een aantal goede mogelijkheden om de score te openen. Na deze kansen werden de Mussen wakker en kwam de wedstrijd meer in evenwicht. Nadat de score werd geopend gingen de oranjehemden opzoek naar nog een goal om de zege veilig te stellen en kregen een aantal zeer goede mogelijkheden.
“Het was een stugge wedstrijd. De Dragons begonnen goed en zetten ons goed onder druk. Nadat zij kansen hadden gemist werden wij wakker en gingen we goed spelen. Ik denk dat de wedstrijd niet altijd leuk is geweest om naar te kijken voor het publiek,” zegt Roel Bovendeert.
Nadat Rogier Hofman de score had geopend in het voordeel van de oranjehemden bleef de Bloemendaalse ploeg opzoek gaan naar een tweede treffer. Bovendeert, Brouwer, Nick Meijer en Jenniskens kregen allemaal een goede kans, maar wisten het net niet te vinden.
Tijdens de wedstrijd sloeg de vermoeidheid aan twee kanten van het veld toe. Bovendeert: “Gister tegen Amsterdam speel je een zware wedstrijd en vandaag is ook weer een belangrijke wedstrijd. Dan merk je aan het einde van de wedstrijd dat het zwaar wordt. Ik kon het niet meer belopen en ik voelde dat ik kramp kreeg.”
Gelukkig voor de Mussen was de tank ook bij de Belgische mannen leeg en kwamen de Dragons niet meer terug in de wedstrijd. “Het is een heerlijke overwinning en hiermee geven we Teun (de Nooijer, red.) een afscheid dat hij verdient,” aldus Bovendeert.
Een ideale prof tot aan het eind
Terwijl Teun de Nooijer zijn laatste hockeywedstrijd nog moet spelen, heeft hij zijn droomafscheid al op zak. De legendarische nummer veertien van het hockey won op eigen veld met Bloemendaal de Euro Hockey League.
Iedereen komt superlatieven te kort om de klasse van Teun de Nooijer de beschrijven. Dat was tijdens het finaleweekend van de Euro Hockey League niet anders.
De legendarische nummer veertien van het hockey slaagde er ook nog eens in om zijn laatste seizoen als hockeyer een gouden randje te geven. Op zijn eigen club won De Nooijer de finale van de Euro Hockey League door het Belgische Dragons met 2-0 te verslaan. International Rogier Hofman tekende voor allebei de doelpunten. In de halve eindstrijd had Bloemendaal al moeizaam met shoot-outs afgerekend met het uiteindelijk als derde eindigende Amsterdam.
De beste speler ter wereld van 2003, 2005 en 2006 nam tijdens de finale hoogstpersoonlijk de assist van de tweede treffer voor zijn rekening en ontving na afloop ook nog eens een cheque van vijfduizend euro als beste speler van het finaleweekend van de EHL. Er zijn in het verleden mindere sprookjes geschreven.
„Hij is een speler die zich nooit gek liet maken”, zei de ook op Bloemendaal aanwezige bondscoach van België Marc Lammers over De Nooijer. „Hij was de ideale prof zonder grote mond. Hij gedroeg zich ook altijd keurig naar de scheidsrechters toe. Hij liet altijd zijn stick spreken en heeft bewezen dat je als sportman niet extrovert hoeft te zijn. Ook een introverte speler kan de allerbeste zijn.”
Lammers roemde vlak voor de laatste internationale wedstrijd van De Nooijer ook zijn enorme snelheid van denken en handelen in het veld. „Dat merkte je vooral bij zijn give-and-go zoals we dat noemen. Hij kan de bal afgeven en er dan zonder bal razendsnel overheen gaan om hem vervolgens weer terug te vragen. Dit wordt inmiddels over de hele wereld gekopieerd en een Teun de Nooijer genoemd.”
Voormalig recordinternational Cees Jan Diepeveen, die nog altijd bij Bloemendaal langs de lijn staat, stak na afloop van het winnen van de EHL zijn bewondering ook niet onder stoelen of banken. „Hij kan alles. Hij is snel en technisch en tactisch perfect. Wat mij nog het meest van hem zal bijblijven als hockeyer is het gemak waarmee hij alles deed. Sommige sporters moeten het van hard werken hebben en daar was ik er één van. Maar bij Teun is het altijd alsof het vanzelf gaat.”
Hoewel de 37-jarige De Nooijer inmiddels uiteraard een dagje ouder is geworden en de laatste jaren wat last had van blessures, leek zijn laatste internationale prijs toch weer vanzelfsprekend. De Bloemendaler, die speciaal voor zijn allerlaatste internationale clubtoernooi van teamgenoot Wouter Jolie de aanvoerdersband mocht dragen, kreeg vast zijn droomafscheid.
„Ik ben vooral heel erg trots”, sprak de man om wie het tijdens het pinksterweekend allemaal draaide. „Dat ik dit op mijn eigen veld en in mijn eigen tenue mag meemaken is ongelooflijk. Mooier kan het natuurlijk niet.”
Toch zit het er nog niet helemaal op voor De Nooijer. Komende zaterdag gaat namelijk nog de best-of-three serie tegen Kampong van start. De winnaar van de strijd om de derde plek van Nederland plaatst zich voor de EHL van volgend seizoen.
Uiteraard hoopt De Nooijer ook zijn allerlaatste klus met Bloemendaal met succes te kunnen klaren. „We hebben dit weekend gezien hoe mooi het is om EHL te spelen. Dus moeten we ons daar weer voor gaan plaatsen en het gevoel wat we nu hebben meenemen naar volgende week. Natuurlijk doe ik ook na deze prijs mee tegen Kampong. Ik wil het seizoen zo goed mogelijk afsluiten.”
Dat spreekt voor zich. Ook in zijn allerlaatste dagen als hockeyer blijft De Nooijer de ideale professional.
De Nooijer: “Dit ga ik waazinnig missen” 5 reactie(s)
Na zijn laatste prijs in tophockey wist Teun de Nooijer het zeker. “Dit ga ik waanzinnig missen,” zegt hij tegen RTV Noord-Holland “Maar ik weet ook dat het een juiste beslissing van mij is om te stoppen. Ik neem in stijl afscheid en daar ben ik ongelooflijk trots op.”
Voor zijn bescheiden en ingetogen doen reageerde De Nooijer voor het uitgelaten thuispubliek nogal uitbundig en geëmotioneerd na zijn ultieme duel. “Emoties horen erbij,” erkende hij. “Die heb ik vaak een beetje onderdrukt. Maar nu mag en kan het wel even. Mooier als op deze dag kun je het niet krijgen.”
Dit weekend was De Nooijer gelegenheidsaanvoerder en sprak zijn team in de kleedkamer al toe. “Toen al schoot er van alles door me heen. Ik besefte voor mezelf heel goed dat ik aan mijn laatste grote wedstrijd begon. We hadden het nog even moeilijk tegen die stugge Belgen, maar na onze tweede treffer kon het niet meer kapot. Ik ben superblij dat we dit als team voor elkaar hebben gekregen. Op ons eigen veld, in ons eigen tenue, voor ons eigen publiek. Schitterend gewoon.”
Nu gaat De Nooijer een bijna hockeyloos leven tegemoet en zal moeten ‘afkicken’ van zijn bestaan als (prof)hockeyer. “Ik heb 20 jaar geleefd en gedacht als topsporter. Het zal in het begin niet eenvoudig zijn om een nieuw levensritme te vinden. Vooral de spanning die je voor dit soort topwedstrijden voelt, zal ik gaan missen. Die zal moeilijk ergens anders in te vinden zijn.”
De Nooijer krijgt droom afscheid 20 reactie(s)
In een spannende wedstrijd tussen de heren van Bloemendaal en KHC Dragons trokken de heren uit Bloemendaal aan het langste eind.
In het eerste kwart gingen meteen alle remmen los. De Belgische heren begonnen meteen aanvallend en hadden drie goede kansen om de score te openen. De Belgische heren die gecoacht worden door Nederlander Eric Verboom hadden pech in de afronding. De Mussen werden daarna een stuk scherper en zorgden dat de wedstrijd meer in evenwicht kwam.
In het tweede kwart zorgen de heren van coach Russel Garcia vroeg de openingstreffer. Nick Meijer kwam via de rechterkant goed opzetten waarna Rogier Hofman simpel kon afronden. Na de openingsgoal bleven de Oranjehemden aanvallen en kregen een aantal goede kansen via Bovendeert en Brouwer. Bovendeert sloeg een backhand voorlangs en Brouwer werkte de bal twee keer over de goal. Ook was er nog bijna een eigen goal. Een bal die van buiten de cirkel werd binnen geslagen werd per ongeluk hoog op goal getipt door Wouter Jolie. Gelukkig voor de Mussen stond keeper Jaap Stockmann goed op te letten en hield hij zijn doel schoon.
In het derde kwart was Bloemendaal de bovenliggende partij. Met een grote kans voor Brouwer die alleen recht op de keeper af schoot. Ook kregen de Mussen nog een aantal corners, maar deze werden niet benut.
In het vierde kwart kwamen de heren uit Brasschaat er niet meer aan te pas. De Nooijer had een aantal schitterende acties en gaf ook nog een assist op Hofman die met zijn backhand de stand op 2-0 bracht. Hiermee was de zege van Bloemendaal een feit. Er kwamen nog een aantal grote kansen voor Jenniskens en Brouwer, maar deze gingen naast.
De Dragons probeerden nog een laatste offensief door een extra speler in te brengen en de keeper eruit te halen, maar het kwaad was al geschiet.
Bloemendaal wint van de Dragons en wint de EHL.
EHL: Bloemendaal plaatst zich voor finale 6 reactie(s)
De tweede halve finale tussen Bloemendaal en Amsterdam was er eentje vol spanning en sensatie. Na zeventig minuten reguliere speeltijd stond de stand op 2-2 en moest de wedstrijd uiteindelijk beslist worden via shoot outs. In deze reeks was Bloemendaal de winnaar, waardoor de ploeg van Russel Garcia zich plaatst voor de finale van de EHL.
De wedstrijd begon nogal tam en beide ploegen creëerde nog weinig kansen. Het duel speelde zich in het eerste minuten vooral op het middenveld af. Plots viel daar de goal. Santi Freixa kon de bal na zijn actie over rechts voor de Bloemendaalse goal krijgen en Mirco Pruyser zat daar attent bij en maakte de openingstreffer. In het tweede kwart drukte Amsterdam door en was vaak in de aanvallende cirkel te zien. Valentin Verga gaf de bal vanaf links hard met zijn backhand voor en wederom was het Pruyser die bij de bal zat. Zijn tip-in vloog in het dak van goal over sluitpost Jaap Stockmann heen. Bloemendaal kwam tegen het einde van de eerst helft weer wat terug in de wedstrijd, maar dit zorgde nog niet voor de aansluitingstreffer.
In het tweede bedrijf kwamen de oranjehemden sterk uit de startblokken en hadden veel druk op de Amsterdamse cirkel. De opgezette aanvallen werden alleen niet beloond met een doelpunt, want de achterhoede van Amsterdam zat goed dicht. Hoewel de gasten steeds meer achter werden gedrukt brak de ploeg wel een paar keer uit, maar dat leverde geen gevaarlijke kansen op. In de slotseconden van het derde kwart mocht Bloemendaal aanleggen voor een strafcorner en deze werd met een fraaie strafcornervariant verzilverd door Eby Kessing.
In één klap was het bloedspannend en ging Bloemendaal door met pressen. De gastheren vochten zich terug in de wedstrijd en halverwege het derde kwart viel dan toch de gelijkmaker, die al een tijdje in de lucht hing. Fergus Kavanagh zorgde met zijn treffer ervoor dat de wedstrijd weer helemaal open lag.
Het kwam aan op verlenging, waarin Bloemendaal de overhand had. De thuisploeg kreeg een aantal kansen, wat de wedstrijd nog spannender maakte, maar het stond na tien minuten nog steeds 2-2. Dat betekent dat ook in deze halve finale er door shoot-outs een winnaar van het veld moest stappen.
In deze spannende shoot-out reeks was Bloemendaal de sterkste ploeg en plaatst zich hiermee voor de finale van de EHL.
Morgenmiddag in de finale neemt Bloemendaal het op om 15.15 uur tegen het Belgische KHC Dragons.
De Nooijer: “Voor Bakker, Verga en Kemperman kom ik naar het stadion” 7 reactie(s)
Afgelopen zondag speelde Teun de Nooijer een van zijn laatste hoofdklassewedstrijd. De Nederlandse hockeylegende liet eerder dit jaar weten een punt te zetten achter zijn hockey carrière. In De Telegraaf vertelt de nummer 14 van het hockey hoe hij hij naar het huidige hockey kijkt.
“De sport is verschrikkelijk leuk. Daarom heb ik er altijd mijn weg in gevonden. Maar dat ik als boegbeeld naar voren werd geschoven of las dat ik de Johan Cruijff van het hockey was, daar zat altijd iets van ongemak bij,” vertelt De Nooijer.
“Mijn kwaliteiten zijn uiteindelijk mijn aanpassingsvermogen en flexibiliteit geweest. Wat is nodig in deze situatie? Hoe komt mijn spel het beste tot zijn recht? Die houding heeft me door mijn jeugd én mijn leven geholpen.”
Door de jaren heen heeft technische hockeyer heel wat spelveranderingen meegemaakt. Een daarvan is de self-pass. “Het zelf nemen van een vrije slag is de beste regelwijziging ooit. Voetbal zou er baat bij hebben. Daar duurt het verschrikkelijk lang voordat een vrije trap wordt genomen,” zegt De Nooijer.
Bij één ontwikkeling zet de liefhebber van technisch hockey zijn vraagtekens. Niet zo vreemd trouwens. “De sport heeft zich qua fysiek enorm ontwikkeld. Kijk, voetbal en basketbal zijn contactsporten. Maar hockey is dat in feite niet. Die twee handen heb je aan je stick. Dat er af en toe contact is, daar heb ik begrip voor. Ik duw zelf ook wel eens. Maar op het allerhoogste niveau is steeds vaker fysiek geweld doorslaggevend en de techniek niet meer. Toernooien zijn zo gewonnen. Ik vind dat zonde.”
Hij legt uit: “Hockey is technisch een ongelofelijk moeilijke sport. Maar dat vind ik juist het mooie. Ik geniet van technische spelers. Ook in het voetbal. Geef mij maar een Iniesta of Messi bij Barcelona. Zo’n Pepe van Madrid is toch pure terreur!”
“Het is ons onderscheidend vermogen in Nederland om technisch te blijven hockeyen. Daar kunnen wij de beste van de wereld mee zijn. De nieuwe generatie met Billy Bakker, Valentin Verga en Robbert Kemperman is ongelofelijk technisch vaardig. Ik kom daarvoor naar het stadion. Mijn hart gaat sneller kloppen van technische hoogstandjes op snelheid en combinerend vermogen. Ik word niet warm van zo’n beukwedstrijd, waarbij ze een bal nog niet eens van rechts naar links krijgen. En dan zie je ook nog eens dat alle overtredingen onbestraft blijven. Het is nog effectief ook.”
“Als sport moeten we daar scherp op zijn. Dat die stroming, de liefhebbers van het echte spel, uiteindelijk weer bediend wordt. Daar ga ik me zeker voor inzetten. Dat vind ik essentieel.”
Kellerman: “Mijn eerste kampioenschap zou fantastisch zijn” 12 reactie(s)
Vorige week donderdag speelden de heren van Rotterdam thuis tegen Bloemendaal. De thuisploeg trok de eerste overwinning na shoot-outs naar zich toe. Rotterdam-aanvaller Bjorn Kellerman vertelt over de wedstrijd.
“Het was een lastige wedstrijd waarin we beter waren, maar niet wisten te scoren. Maar uiteindelijk hebben we het als team tot aan de shoot-outs volgehouden en uiteindelijk de overwinning afgedwongen,” aldus Kellerman.
Na de winst op donderdag volgde de wedstrijd zaterdag uit bij de Mussen. Kellerman: “Als team waren we erg sterk. Gelukkig had Simon Child zijn dagje en scoorden drie keer. Het was een halve finale waar we op gehoopt hadden en hard voor hadden getraind. En gelukkig is dat uitgekomen.”
Nu volgt op 25 mei de eerste wedstrijd van de finale van de play-offs om het Nederlands kampioenschap thuis tegen Oranje Zwart. Een dag later is de tweede wedstrijd. Ook is er eventueel een derde wedstrijd op 1 juni mochten de teams dan op een 1-1 stand in gewonnen wedstrijden zijn geëindigd. Kellerman: “Ik ben zelf jarig op die dag dus het is een extra mooie dag om te winnen en een dag later in Eindhoven kampioen te worden. Mijn eerste kampioenschap zou fantastisch zijn.”
In de winterstop zei de spits dat er drie prijzen waren die gewonnen moesten worden. De Rotterdammers grepen tot nog toe naast het zaalkampioenschap en konden de Knock-out fase van de EHL niet overleven. Nu is er dus nog maar één prijs te verdelen en daar gaan ze vol voor.
Over de toekomst is Kellerman helder: “Toen ik kwam heb ik een contract voor drie seizoenen getekend en wilde ik mezelf in het Nederlands team spelen. Je weet natuurlijk nooit wat er gaat gebeuren, maar ik wil bij Rotterdam blijven en de drie jaar vol maken. Ook voor het Nederlands elftal blijf ik hard voor werken, totdat ik zelf besef dat het kansloos is.”
Blaak: “Er staat ook zoveel druk op zo’n wedstrijd”
Alsof ze al landskampioen waren, zo blij was Rotterdam met het behalen van de finale van de play-offs. In twee wedstrijden was de klus geklaard. Rotterdam won ook het tweede duel van Bloemendaal en plaatste zich daardoor voor de finale, waarin Oranje Zwart de tegenstander zal zijn.
“Ik ben onwijs blij. Het is heel erg mooi voor de club en voor het team. Dat het zo zou gaan had niemand verwacht,” aldus Rotterdamse-sluitpost Pirmin Blaak. “We hebben het als team heel goed gedaan. We hebben fantastisch gespeeld en ik kan niemand noemen die vandaag niet zijn niveau haalde.”
Zaterdagmiddag stond het op ’t Kopje bij rust nog 0-1 voor de gasten, maar na de hervatting vlogen de doelpunten in een rap tempo in de goal van de Mussen. “In de eerste helft kwam Bloemendaal terug in de wedstrijd en zij hebben op een gegeven moment ook wel de overhand gehad. Na rust viel de 2-0, zij kwamen nog even terug, maar toen vielen de goals snel en bij de 4-1 had ik echt het gevoel ‘nu is het klaar’,” vertelt Blaak.
Rotterdam stond als een collectief erg gedisciplineerd te spelen. De ploeg stond als een blok te verdedigen, waar Bloemendaal niet zomaar doorheen kon komen. “We hebben met alle verdedigers en het hele team die goal goed verdedigd,” zegt de sluitpost. “Bloemendaal heeft een aantal hele snelle spelers en als zij op hun eigen veld op snelheid zijn, dan speel je ze in de kaart. Dat wilden we deels ontmantelen en dat is goed gelukt,” legt Blaak uit.
Maar de goalie van Rotterdam heeft deze wedstrijd zelf ook goed gekeept. Een ander verhaal dan een wedstrijd eerder, toen moest Blaak nog een bal door de benen incasseren. Dit keer kon Blaak in de slotminuten nog een voorzet tegenhouden met zijn stick, waardoor de inglijdende Bloemendaler geen schijn van kans maakte om de assist te verzilveren. “Toen ging er een balletje door de benen, daarna gewoon geprobeerd te herstellen en dat lukte redelijk. Vandaag, vooral bij de deze redding; je voelt dat het heel close wordt. Toen ik de bal onderschepte kwam er zoveel ontlading, want er staat ook zoveel druk op zo’n wedstrijd.”
Rotterdam ontmoet Oranje Zwart in de finale van de play-offs. De eerste wedstrijd uit de best-of-three serie start op zaterdag 25 mei in Rotterdam om 15.00.
Rotterdam troeft Bloemendaal af 12 reactie(s)
Rotterdam heeft zich zaterdagmiddag geplaatst voor de finale van het landskampioenschap. Rotterdam won op ’t Kopje met een overtuigende 1-4 uitslag van Bloemendaal. Donderdagmiddag won de ploeg van Reinoud Wolff het eerste duel na shoot-outs.
Bloemendaal begon stevig aan het duel, maar het waren de Rotterdammers die de voorsprong inzetten. Nadat Nick Wilson zijn doelpoging door de paal gestopt zag, kon Simon Child dee rebound benutten. Rotterdam leek een ‘samen aanvallen’ en ‘samen verdedigen’ tactiek te hebben, waar Bloemendaal grote moeite mee had om doorheen te komen. De druk van de Mussen zorgde voor een tweetal strafcorners, maar strafcornerspecialist Chris Ciriello kon deze niet benutten.
In de tweede helft begon het spektakel. In een rap tempo breidde Rotterdam de score uit. Slechts twee minuten na de hervatting was Child met een harde hoge flats al trefzeker. Kort daarna maakte Ciriello de aansluitingstreffer, door de strafcorner te verzilveren.
Maar de marge was in een poep en een scheet weer twee. Een scoop vanuit de verdediging van Rotterdam belandde in de cirkel voor de voeten van Child. Hij haalde verwoestend uit en zag met mach 10 de bal achter sluitpost Jaap Stockmann verdwijnen. Bloemendaal kreeg nog een aantal strafcorners en wat spaarzame kansen, maar bij Rotterdam zat het potdicht en was er bijna geen doorkomen aan. Hidde Turkstra deed in de blessuretijd nog een duit in het zakje en maakte de 1-4.
In de finale treft Rotterdam de winnaar van de ontmoeting tussen Oranje Zwart en Kampong.
